94محرابِ ديگر محل صعود بر ناقه است. همين محرابها محل اجاب دعا است. در بيرون مسجد جاى محل زيارت است. حجرۀ ابوبكر است - رض - است، و حجرۀ عمر و حجرۀ عثمان و حجرۀ حضرت على - كرّم الله و جهه - است و حجره كنيزك درگاه فاطمه زهرا - رضى الله عنها - است. در اينجا چاهى است، چشمۀ روان دارد، وى را «بئر نبى» مىگويند. از اثر معجزۀ حضرت رسول الله است؛ چرا كه يك انگشت مبارك خود را در آن موضع غطه دادهاند، از جاى انگشت مبارك يك سنگ آب برآمده، جارى شده است. باز يك انگشت ديگر مبارك خود را ايضاً در پاى غطه دادهاند. از آنجا نيز آب جارى شده. بينهما مقدار دو وجب مىباشد. هر دو آب چشمه در يكجا جمع شده، از يك روضه درآمده، به جانب شهر مدينه روان مىشود. يك حصّه بدرون شهر مدينه مىرود، و بقيه نصف ديگر به جانب كوه احد مىرود. آخر اين آب به جانب قبلتى منتهى مىشود.
بعده، حق سبحانه، به حضرت نبينا - صلى الله عليه [و آله] و سلم - امر كرده است كه در همين مسجد چندى از مردان از اصحاب صفه هستند كه با آنها مجالست نماى كه آنها از اصحاب تطهيرند [و] از آلودگى دنيا پاك مىباشند. آن جماعت روزى به يك خرما قناعت دارند. زياده از آن چيزى تناول نمىكنند. از پوشيدنى و لباس يك پارۀ چرم به عورت خودها بستهاند. ديگر اعضاى آنها برهنه مىباشد. اين جماعت به همين نوع قناعت كرده، از دنيا عمر بهسر بردهاند، ملوّث به تلويث دنيا نشدهاند. بنابر آن، حق سبحانه وتعالى از احوال اين جماعت برگزيده به حضرت (ع) خبر داده است، كما مرّ.
بعد از آن، به طرف شمالى شهر، كوه اُحد است به مسافت يك فرسنگ. در نصف راه احد مقبرۀ عمّ ]پيامبر [ حضرت حمزه - رضى الله عنه - است. در آنجا، خانقاه كلان است و مدرسه و حجرات و آش خانه و خلايق بسيار در اطراف مقبره ساكنا ند و اهل مدينه هر روز دوشنبه به زيارت حضرت حمزه مىآيند و آش خدايى و قربانيهاى خود را به وقتش در آنجا به مردمان مىدهند. هر شبى چند قنديل افروخته مىشود. در آنجا يك گنبد سفيد است و محل شهادت دندان مبارك حضرت رسول الله است. مسافت ميان گنبد و مقبرۀ حضرت حمزه - رضى الله عنه - دو صد قدم است و در ميانۀ اين دو مكان اشرف هشتاد نفر از صحابۀ كرام به شهادت رسيده، در اينجا آسودهاند.
بعد از آن قبلتى [قبلتَين] نيز طرف شمالى شهر است. مسافت او مقدار يك فرسنگ است. در آن موضع مسجدى است كه قدم مبارك حضرتص در آنجا رسيده. كلانان [ \ بزرگان] جماعت نصارا و يهود جمع شده آمده، گفته باشند محمد راص پيغمبر آخر الزمان مىگويند. مايان توقف داريم و امتحان مىنماييم؛ زيرا كه در تورات و انجيل خداى تعالى خبر داده است كه يك علامت پيغمبر