19ثانوى آن، از جهت ضرورت در حركت كاروان‌ها در ايام حج و عمره و يا ضرر متوجه بر شخص و غيره، خارج از بحث اين نوشتار است.

ه) جواز خوردن اين قرص‌ها مشروط است، ولى شرط آن چيست؟ آيا به شرط علم به عدم ضرر، يا به شرط عدم علم به ضرر، يا به شرط عدم علم يا اطمينان يا ظن قوى به ضرر، يا به شرط عدم وجود ضرر واقعاً. ظاهراً احتمال سوم صحيح است. بنابراين، اگر خوردن اين قرص‌ها واقعاً ضرر داشته باشد، اما مكلف علم و اطمينان به آن نداشته و از آن‌ها استفاده كند، مرتكب فعل حرامى نشده است.

و) اگر مكلف علم به ضرر ندارد اما ظن قوى يا ظن معتبر به وجود ضرر دارد، باز هم خوردن آن‌ها حرام خواهد بود.

ز) اگر علم به ضرر داشته باشد ولى اين علم يا ظن او اشتباه بوده و واقعاً ضررى در ميان نباشد، خوردن قرص در اين صورت از مصاديق باب تجرى است كه برخى آن را حرام و