69 ثانياً: اگر آلودگى محيط به گونهاى است كه استفاده از ماسك را ضرورى ميسازد، در چنين وضعيتى، همۀ مراجع تقليد استفاده از ماسك را جايز مى‌دانند و معتقدند كه كفاره هم ندارد. بنابراين، سفارش پزشكان به استفاده از ماسك در مواقع ضرورت، اشكال ندارد.

3. حرمت استفاده از بوى خوش كه لازمه‌اش استفاده نكردن از مواد شويندۀ خوشبو؛ مانند: مايع دستشويى، خميردندان خوشبو، شامپو و صابون است، آيا موجب باقى ماندن آلودگى‌ها در بدن نيست؟

در پاسخ اين پرسش مى‌گوييم:

اولاً: چنين نيست كه تمام اقلام مواد شوينده بوى خوش داشته باشند، بنابراين، زائر مى‌تواند پيش‌بينى لازم را به عمل آورده، از صابون و شامپوى بدون بو براى حال احرام استفاده كند و آلودگى‌ها را برطرف سازد (البته اين پيش‌بينى غالباً انجام شده است) .

ثانياً: استفاده از بوى خوش در حال ناچارى اشكال ندارد و حرام نيست. اسماعيل بن جابر گويد: نوعى بيمارى بر من عارض شد كه از صورتم بوى تعفّن استشمام مى‌شد و من در حال احرام بودم، از امام صادق (ع) پرسيدم: طبيب دارويى تجويز كرده كه در بينى خود بريزم و آن دارو بوى خوش دارد؟ ! امام (ع) فرمودند: اشكالى ندارد، دارو را در بينى خود بريز. و اين معنا از واژۀ «سَعُوط» استفاده مى‌شود. ¹

4. خون در آوردن از بدن جايز نبوده و در دو مورد سبب اشكال است:

* الف: در مواقعى كه از لثه‌ها خون مى‌آيد، استفاده از مسواك حرام است.

راه‌حل اين مطلب آن است كه از مسواكِ نرم استفاده شود؛ به‌گونه‌اى كه از لثه‌ها خون نيايد. با توجه به اينكه اسلام بر مسواك زدن به هنگام وضو توصيه كرده است.

حتى در هنگام احرام، سفارش به زدن مسواك شده است. معاويۀ بن عمار (يكى از اصحاب امام صادق (ع)) گويد: از حضرت سؤال كردم مُحرم مسواك بزند؟ فرمودند: بله، مسواك بزند. مسواك زدن از سنت‌هاى اسلام است. ²

* ب: به هنگام معالجه، ناگزير از در آوردن خون از بدن باشد، حرام نيست.

چنانكه در روايتى از على بن جعفر نقل شده كه گفت: از برادرم موسى بن جعفر (ع)