170پاسخ 12 اين پرسش اين است: مرحوم شيخ بهايى كه مرد زاهد و عارف كاملى بود، اين اشعار را در جايى سرود؛ يعنى در ميان صفا و مروه، جايى‌كه عشق به خدا متبلور است و جز معشوق و محبوب چيزى مشاهده نمى‌شود و انسان در آن مقام چنان غرق در خدا و معرفت خداوند مى‌شود كه از خود بى‌خود است. آرى، هم علوم، مقدمه براى معرفت خداست و به قول شيخ بها.
أيّها القوم الذى فى المدرسة
كلّ ما حصّلتموه وسوسة
به نقل از استاد ارجمند مرحوم اديب نيشابورى (رحمه الله) كه از اساتيد برجسته حوز علميه مشهد بود و بسيارى از بزرگان و دانشمندان؛ حوزوى و دانشگاهى، از شاگردان او بوده‌اند و اين حقير نيز به مدت شش سال در محضرش ادبيات عرب آموخته‌ام (روحش شاد!) .
منابع
1. قرآن كريم
2. كفاية الاصول، ملا محمد كاظم خراسانى، معروف به آخوند خراسانى، ج1
3. معالم الاصول، صاحب معالم شهيد ثالث زين الدين العاملى.
4. اصول الفقه، شيخ محمدرضا المظفر، ج2
5. علل الشرايع، شيخ صدوق.
6. تفسير كشاف، جارالله زمخشرى، ج1
7. جوامع الجامع، شيخ طبرسى، ج1
8. نهج البلاغه، شرح ابن ابى‌الحديد، ج1
9. المنجد، لويس مألوف ماده حج.
10. تاريخ فلسفه در اسلام، ميان محمد شريف، ج2
11. نان و حلوا، شيخ بهاء الدين عاملى معروف به شيخ بهايى.