123
[حركت از اصفهان]
منزل اول امين آباد قائم مقام و بدل قريه جَزْ سه فرسخ. مورچه خورد شش فرسخ. سَوْ هفت فرسخ. قهرود پنج فرسخ. در اين سال ميان‌سَوْ و قهرود مخوف بود و بختيارى سر راه را داشت ولكن بحمدالله كه ما [را] آسيبى نرسيد؛ و در سَوْ قافله ديگر لنگ كردند و روز ديگر حركت كردند، آن‌ها را لخت كردند.
دارالمؤمنين كاشان (هفت فرسخ)
وصف كاشان احتياج به بيان نيست. او را عروس بلاد مى‌گويند. نصرآباد سه فرسخ؛ از آنجا تا سنسن سه فرسخ است و از سنسن تا شوراب نيز سه فرسخ است. از شوراب تا پاسنگان نيز سه فرسخ است و لكن ما از نصرآباد يكسر رفتيم به پاسنگان كه نُه فرسخ باشد.
معصومه قم [س] (چهار فرسخ)
لنگ در قم دو يوم. وصف قم احتياج به بيان نيست. از اعظم نعمت‌ها، نعمت زيارت حضرت فاطمه، دختر موسى بن جعفر - عليهما السلام - است. هركه او را زيارت كند، از براى اوست بهشت. چنانچه در چند حديث معتبر وارد شده است.
مجيدآباد (شش فرسخ)
باغ شيخ، قريب ساوه سه فرسخ. در اين منزل قريب به سى نفر از اتراك دعاوى اولاد و بخوان گرفتند [كذا] و لكن نياز به ما ندادند؛ يعنى نگرفتيم.
[قزوين]
هجيب پنج فرسخ. از آنجا مى‌روند به عصمت آباد شش فرسخ و از آنجا مى‌روند به دارالسلطنه قزوين پنج فرسخ. اين منزل با وجود اين‌كه اواخر «جوزا» بود بسيار سرد بود و باد تند مى‌وزيد. حقير و بعضى از رفقا با پوستين در آفتاب خوابيده بوديم.
سگزى آباد شش فرسخ. در اين منزل در خانه رعيتى منزل كرده بوديم، رعاياى آن قريه، مذكور نمودند كه باغ آن‌ها را كرم خورده بود. دعا خواستند. قريب به پنجاه نفر خاك آوردند كه دعا خوانده شود تا خداوند عالم آفت را از ايشان بردارد.