113
عليرضا قزوه
عليرضا قزوه در بهمن ماه 1342 در شهرستان گرمسار ديده به جهان گشود. تاكنون از وى در قالب سپيد و غزل، اشعار زيبا، محكم و دل‌نشينى منتشر شده است. وى با انتشار مجموعه «مولا، ويلا نداشت» به عنوان شاعرى مؤمن و متعهد به جامعه شعر و ادب معاصر معرفى شد.
از نخلستان تا خيابان، شبلى و آتش، پرستو در قاف (سفرنامه حج) ، غزل معاصر ايران (گزينش و جمع آورى) ، خورشيدهاى گمشده و عشق (ع) (مجموعه شعر) گوشه‌اى از فعاليت‌هاى مكتوب و منتشر شدۀ اوست.
عليرضا قزوه از برجسته‌ترين شاعران مذهبى و آيينى است كه در همايش شورآفرينان دفاع مقدّس برگزيده شده است. ديدگاه قزوه در مورد حج عرفانى و اجتماعى است و اين از مضمون اشعارى كه درمورد حج سروده برداشت مى‌شود:
عطش زخم
آشفته كن اى غم، دل توفانى ما را
(قزوه، 17:1369)
شاعر در اين سروده، اشاره به آيۀ 125 سورۀ بقره دارد: (وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْناً وَاتَّخِذُواْ. . .) خانۀ خدا از طرف پروردگار مكان امن اعلام شده و در اسلام مقرّرات شديدى براى دورى از هرگونه جنگ و خونريزى در اين سرزمين مقدّس وضع شده و هيچ كس حق