134ايجاد صميميت وجذابيت است.

شيوه برقرارى ارتباط با زائران جوان

ارتباط منحصر در سخن گفتن، گفتوگو و اظهاركلمات وعبارت نيست، بلكه در ايجاد ارتباط افزون بر شيوۀ گفتارى، شيوههاى رفتارى نيز نقشى مؤثر دارد؛ مانند حالت صورت، لحن صدا، حالت چشمها، چگونگى ايستادن و حركت كردن و. . . كه گاه رساتر و بليغتر از كلمات و مفاهيم ميباشند. بنابراين، در برقرارى ارتباط، توجه به انواع تمايلات ارتباطى مهم است وگام دوم در برقرارى ارتباط مى باشد. همانگونه كه شناسايى مخاطب، به عنوان گام نخست در برقرارى ارتباط مخاطب نقش به سزايى دارد. از اين رو قبل از اشاره به مسألۀ شيوههاى برقرارى ارتباط، مناسب است اندكى در بارۀ انواع ارتباط بحث كرده، سپس به برخى راهبردهاى علمى وشيوههاى كاربردى در برقرارى ارتباط صميمى اشاره شود.

انواع تعاملات وارتباطات

تعاملات ارتباطى را ميتوان چند دسته كردكه هر يك از آنها، شيوههاى متناسب خود را ميطلبد و براى رعايت اختصار، به اقسام كلّى آن، اشاره ميشود:

الف) ارتباط كلامى وغير كلامى

ارتباط كلامى

بيشتر ارتباطها، از راه كلام و سخن گفتن است و در بسيارى از موارد، براى انتقال پيام، از كلام و سخن بهره ميگيريم. در حاليكه سخن گفتن، يكى از راههاى برقرارى ارتباط است نه همۀ آن. پژوهشها نشان ميدهدكه در صدِ اندكى از اطلاعات، از راه كلام منتقل ميشود. از اينرو، براى اثربخشى اين نوع ارتباط، افزون برسخن گفتن، توجه به لحن و طنين صدا نيز مهم است. بخش زيادى از ارتباطها از راه لحن و طنين صدا ايجاد ميشود. نقشيكه نوع سخن گفتن دارد، بيشتر از خود مفاهيم و جملات است. در روانشناسى يادگيرى گفتهاند: تغيير محركهاست كه سخن را اثر بخش ميكند. كسانيكه از آغاز تا پايان سخنِ خود، با يك لحن و حالت صدا حرف ميزنند و سخنرانى