87شما در نهجالبلاغه مىبينيد وجود مبارك حضرت امير وقتى حضرت زهرا (س) را مىخواهد دفن كند، اين جملهها را گفته [است]:
در خطبۀ نهجالبلاغه آمده است كه هنگام دفن رو كرد به قبر مطهّر پيغمبر (ص) عرض كرد
«السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، عَنِّي وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِي جِوَارِكَ، وَ السَّرِيعَةِ اللَّحَاقِ بِكَ، قَلَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي» تا به اين جمله كه:
«وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَي هَضْمِهَا» .
اين هضم همان است كه در خطبۀ حضرت زهرا آمده:
«أَ أُهْضِمَ تُرَاثُ أَبِي وَ أَنْتُمْ بِمَرْأًى مِنِّي وَ مَسْمَعٍ» همهتان مىبينيد كه روز روشن دارند ارث مرا مىبرند! اينجا هم حضرت فرمود:
«وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَال» .
بنابراين، اطلاقات حاكم است. عمومات حاكم است. دليل خاص دربارۀ ارث انبيا حاكم است. مهمتر از همه تفصيل و تبيين و تشريح صديقۀ كبرا (س) حاضر است. و قبلاً هم در بحث گذشت كه [اگر] وجود مبارك حضرت زهرا (س) مطلبى را بفرمايد، مثل اين [است]كه اميرالمؤمنين فرمود. امام صادق فرمود. امام باقر فرمود. معيار، حجّيتِ عصمت گوينده است نه امامتِ او. مىخواهد امام باشد، مىخواهد نباشد. اگر كسى معصوم بود، قولش حجّت است.
بنابراين، اين تفسيركه منظور از ارث، ارثِ مال است مىشود مُحكَّم، عمومات و اطلاقات هم حاكماند و دليل خاصّى هم كه بود تأييد مىكند و تفصيلى هم كه از حضرت زهر ا (س) شده است تبيين مىكند.
«و الحمد لله ربّ العالمين»