6633. قُسْط؛ معرب يونانى است، نام گياهى ست از تيرۀ زنجبيل‌ها كه در حدود 15 گونه آن شناخته شده و همه متعلق به منطقۀ گرمسيرى است.
34. نَسْناس: ميمون آدم‌نما از قبيل گوريل، شامپانزه، اورانگوتان و غيره.
35. شتر جَمّازه: شتر تندرو.
36. أسْمَر: گندم گون
37. مَلبْوُس: پوشاك
38. صُبْح: نام ناحيه‌اى است در «يمامه»
39. آل عمران: 123
40. رَضْوا \ رَضْوى: نام كوهى است مشرف برينبع كه تا مدينه چهار مرحله است و اين همان كوهى است كه «كيسانيه» معتقدند كه محمد بن على معروف به محمد حنفيه در آن‌جا مقيم است.
41. دشت آبادى است كه كشت و زرع و نخل فراوان دارد و در مسير حجاج قرار گرفته و از آن‌جا تا «بَدْر» يك مرحله فاصله است و چشمه‌هاى زيادى در آن بوده كه از ينبع و رضوى مى‌گذشته است.
42. قولاچ، قلاّچ: واحد طول معادل درازى هر دو دست. «فرهنگ معين» .
43. حب البان؛ نام گياهى است كه به آن «جوزبويا» نيز گويند
44. حضرت على بن ابى‌طالب7 نيز در مكه تولد يافتند.
45. چاه بضاعه: كه در احاديث نيز آمده است در دار بنى ساعده در مدينه طيبه بوده است.
46. چاه أريس: نام چاهى است در مدينه، در قُبا، برابر مسجد قُبا، كه انگشترى پيغمبر9 از دست عثمان در آن افتاد و براى يافتنش بسيار كوشيد و موفق نشد.
47. جِرز: پايه ساختمان كه از سنگ و آجر سازند.
48. ذرع شاه: مقياس طول معادل 12/1 متر است.
49. بلال حبشى، ابوعبدالله بلال بن رباح حبشى متوفى به سال 20 هجرى قمرى مؤذن معروف پيغمبر اكرم9 و از سابقين در اسلام. تا وفات پيغمبر9 اذان گفت و پس از آن ديگر هيچ اذان نگفت.
50. اهل سنّت گويند كه پيغمبرخدا9 ده نفر از صحابه را به بهشت بشارت داده است و آنها را «عشرۀ مبشره» گويند و نام آن ده نفر به ترتيبى كه شماره مى‌كنند بدين شرح است:
1. ابوبكر بن ابى قحانه؛ 2. عمر بن خطّاب؛ 3. عثمان بن عفان؛ 4. على بن ابى‌طالب (ع) ؛ 5. طلحۀ بن عبيدالله بن عثمان؛ 6. زبيربن العوام؛ 7. سعد بن ابى وقاص؛ 8. سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل عدوى قرشى؛ 9. عبدالرحمن بن عوف؛ 10. ابوعبيدۀ بن جراح.
51. دولابچه: گنجه كوچك دردار كه در ديوار تعبيه كنند باشد.
52. در بدين صورت آمده است: «
لاَ سَيفَ إِلاَّ ذُو الْفَقَارِ وَ لاَ فَتَى إِلاَّ عَلِى » .
53. سوره توبه، آيه 108.
54. رانوناء: نام وادى‌اى است در مدينه طيبه.