44بسم الله الرحمن الرحيم
محضر مبارك حضرت آيۀ الله العظمى آقاى حاج سيد محمد هادى ميلانى دامت بركاته
به عرض عالى مىرساند، ساختمان «المهديه» در مدينۀ منوره كه مركزى از مراكز شيعه در اين خاك و ديار مىباشد، به عوارض و عوامل چندى جلب نظر علماى وهابى را نموده است:
مثلاً. . . منابر آقاى فلسفى و سر و صداى بلندگوى ايشان در بالاى بقيع، ديدار آيۀالله زادگان شيرازى كربلا از شخصيتهاى برجستۀ سعودى، نماز حضرت آيۀالله شاهرودى، اقامۀ مجلس افتتاح ساختمان نمايندۀ آيۀ الله حكيم شيخ محمد على عمروى و عوامل ديگر.
در نتيجه، در 27 ذى الحجه 1386 از طرفى اين جانب و در روز ديگر هم شيخ محمد على عَمروى را از طرف محكمۀ شرعيۀ مدينۀ منوره احضار نموده و امر نمودند تابلويىكه نام «المهديه» بر آن نقش شده، پايين آورده شود و سؤالاتى چند از مقصد اين ساختمان و طول و عرض و عدد غرف و طبقات آن نموده؛ البته غير از امتثال چارهاى نبود.
در 20 صفر 1387 مجددا اين جانب را خواسته و در اين مرتبه رييس قضات جدّه و رييس هيأت امر به معروف، قسمت غربى خاك سعودى در مكه به اضافۀ رييس قضات مدينۀ منوره حضور داشتند و اسأله در اين مرتبه كتبى و به امضا رسيد، مانند اسألۀ سابق.
تقريباً دو روز بعد، از طرف شهردارى هر دو ساختمان را امر به توقيف نمودند؛ يعنى استمرار بنا را موقوف كردند. پس از آن بيشتر از سابق به تكاپو افتاده و به شيخ محمد سرور صبّان رييس رابطۀ عالم اسلامى در مكه متوسل شده و از طرفى در روز 20 صفر كه به محضر قضات رفتم، ديدار ساختمان را خواستار شدند و به المهديه آمدند.
در همان حين، شخصى از اعضاى سفارت، كه به قصد ديدار امين دولت در مدينه آمده بود، از دربِ ساختمان المهديه عبور نموده و علما و هيأت را ديده به دنبال آنها به داخل ساختمان آمده و تمام سؤالات و چگونگى را حاضر بوده و مراتب را به سفير ايران در جده اطلاع داده، ايشان هم به اندازۀ خودشان دخالت نموده وليكن مصيبت عظمى اين است كه از منبع وثيق به اطلاع رسيده كه دولت قصد دارد دو ساختمان المهديه و آن را كه نمايندۀ آيۀ الله حكيم مىسازد، گرفته و در مقابل پولى بدهند و خلاصه به دستگاه شيعه در مدينه، بلكه تمام خاك حجاز خاتمه بدهند.
چون ما زور و قوّه در مقابل نداريم، لذا مىبايست تسليم شويم. از اين جهت دست نياز به طرف شما دراز كرده و مطلب را به عرضتان مىرسانم، چون ساختمان المهديه سنگر امام زمان (عج) مىباشد و شما نايب و نمايندۀ ايشان هستيد. پس دفاع از اين سنگر در مرتبۀ اول به عهدۀ شماست.
آنچه به نظر مىرسد اين كه حضرت عالى شخصى را به عنوان سؤال و اعتراض به سفارت سعودى طهران ارسال فرماييد. در ضمن به دوستان دستور فرموده كه در حدود پنجاه نامه به امضا و خطهاى مختلف به نام اين جانب ارسال دارند كه مضمون آن سؤال باشد به عنوان اين كه شنيده شده است ساختمان المهديه از طرف دولت سعودى متوقف يا توقيف شده است؛ چگونگى را اطلاع دهيد و هرگونه اقدامى لازم است دستور نماييد.
و چنانچه صلاح بدانيد از دولت ايران هم خواستار شويد دخالت نمايند خوب است، چون دولت سعودى فعلاً سياست را مقدم بر هر چيزى مىدارد و چنانچه به اطلاعش برسد كه اين كار به سياست خارجى او ضرر مىرساند، علما را وقعى به كارشان نمىگذارد و الا جهت رضايت آنها دو ساختمان كه سهل است صد ساختمان را هم ويران مىكند.
اين است آنچه من بر خود لازم مىدانم. بيش از اين مصدّع نمىشوم. سركار، حاج فرج الله موحّدى طهران سراى مشير خلوت، جزئيات مطلب را مىدانند و به اطلاعشان رساندهام. آقازادگان و اخوى محترم عارض سلام. 8/5/1387
مدينۀ منوره: سيد محمد لواسانى
رونوشت، جهت حضرت آيت الله آقاى گلپايگانى
رونوشت، جهت حضرت آيت الله آقاى مرعشى
رونوشت، جهت حضرت آيت الله آقاى خوانسارى