36عشق ورزيدن نسبت به آنها را برفرزندان بلند اقبال و سعادتمند خويش ترجيح دادى، سلام و درود خداوند بر تو، هرگاه شب در تاريكى فرو رود و روز به روشنايى در آيد، تو الگو و اسوه زنان با ايمان و شايسته شدى، براى اينكه صفات و خصال كريمانهاى دارى، و با تقوا و پاكيزهاى، خداوند از تو راضى و خشنود شد و تو را نيز راضى كرد، و بهشت را جايگاه و منزلگاه تو قرار داد و به تو كرامتها چشمگير عطا فرمود، تا آنجا كه تو بواسطۀ اطاعت كردن از سيد اوصيا (على بن ابىطالب (ع)) و دوستى و محبت داشتنت نسبت به سرور زنان، زهراى بتول (س) ، و قربانى كردن چهار فرزندت براى سيد الشهدا (ع) ، در اجابت حاجتها (باب الحوائج) شدى، چرا كه تو نزد خداوند شأن و منزلتى نيكو دارى، و سلام بر فرزندان شهيد تو: عباس (ع) ، قمر بنى هاشم، باب الحوائج، و عبدالله و عثمان و جعفر كه در راه يارى رساندن به حسين (ع) در كربلا به شهادت رسيدند، خداوند بشما و به آنان بهترين جزاى خير و پاداش نيكو، در بهشت نعيم عنايت فرمايد، بارالها! درود فرست بر محمد و آل محمد و مرا از زيارت او (امّالبنين) بهرهمند كن و عشق و ارادتم را نسبت به او ثابت و هميشگى گردان و مرا از شفاعت ايشان محروم نساز، و هرگاه جان مرا گرفتى، در زمرۀ او محشور كن، به رحمتت، اى مهربان مهربانان.
بارالها! به حق آنان (ائمۀ معصومين (عليهم السلام)) نزد تو به منزلتى كه او (امّالبنين (س)) نزد تو دارد، گناهان من و پدر و مادر و تمامى مردان و زنان مؤمن را ببخش و بيامرز، و در دنيا و آخرت به ما خوبى و سعادت عنايت فرما و ما را - به واسطۀ رحمتت - از عذاب آتش مصون بدار، به رحمتت، اى مهربانترين مهربانان.
***
اشعار منسوب به امالبنين، پس از شهادت فرزندانش در كربلا:
لا تدعوني ويكِ امالبنين
ديگر مرا مادر پسران نخوانيد - كه مرا به ياد آن شيران بيشه مىاندازيد.
من پيش از اين پسرانى داشتم كه بنام آنها خوانده ميشدم - امّا امروز، ديگر پسرى ندارم! آنان چهار پسر، همچون عقابان كوهساران بودند كه نبرد مرگ را ادامه دادند تا رگ گردنشان قطع گرديد.
نيزهها بر اجسادشان، با هم در ستيز بودند - لذا همه آنان با طعنه نيزهها بر زمين افتادند.
اى كاش مىدانستم آنچنان كه خبر دادند - آيا واقعاً دست راست عباس را قطع كردهاند؟ !
پىنوشتها:
1. اعلمي، اعلام النساء، ج1، ص241؛ حكيمي، اعيان النساء، ص48
2. حكيمي، اعيان النساء، به نقل از ابصار العيون، سماوي، ص50
3. الأعيان، ج7، ص429
4. نساء حول أهل البيت، ص116
5. مقرم، العباس، ص72، بهنقل از مجموعه شهيد اول.
6. سيد محسن امين، اعيان الشيعه، ج8، ص389
7. اعيان الشيعه، ج7، ص429 و ج8، ص389، منظور حضرت علي7 اين بود كه فرزندي شجاع و برومند براي او به دنيا آورد؛ همانطور كه در كتاب «سرّ السلسلة العلويه» بخاري آمده و در كتب «اسرار الشهاده» ، ج3، ص144 و «العباس» ، مقرم، ص81 نيز به آن اشاره شده است.
8. اسرار الشهاده، ص234