200بيشترين اسپورهاى قارچى كه زائران با آنها در تماس بودند به اين جنس قارچى مربوط مىشد. از آنجايى كه علايم بالينى و يافتههاى راديولوژيك آسپرژيلوزيس ريوى در اغلب موارد اختصاصى نيست، تشخيص بيمارى معمولاً نياز به استفاده از روشهاى آزمايشگاهى دارد. ولى آزمايشهاى مستقيم و كشت خلط در فرم مهاجم به ندرت كمك كننده بوده و ارزيابى اين تستها در ساير اشكال بيمارى نيز با توجه به وجود اسپورهاى قارچ مزبور در هوا و احتمال كلنيزه شدن آنها بر روى سطوح مخاطى و همين طور آلودگى آزمايشگاهى با اين قارچها، در اغلب مواقع مشكل مىباشد. اما تستهاى سرولوژيك (بر اساس يافتن آنتى بادى در سرم بيمار) در افراد بدون نقص سيستم ايمنى اغلب مفيد و ارزشمند بوده و در 90-70 موارد در اشكال بالينى آسپرژيولس آلرژيك، كلنيزه و مزمن مهاجم ريوى مثبت مىباشد. حتى نشان داده شده است كه استفاده از تستهاى مزبور در تشخيص فرمهاى مهاجم اين بيمارى در افراد بدون نقص سيستم ايمنى نيز ارزشمند است (1 و 18) .
بنابراين، با توجه به آنكه افراد داوطلب هيچ كدام سابقه بيمارى و نقص ايمنى نداشتند و با در نظر گرفتن ارزش و اهميت تستهاى سرولوژيك در تشخيص آسپرژيلوزيس، از تست CIE در اين مطالعه استفاده شده و اين تست بر روى دو نمونه سرم هر بيمار (نمونه رفت و نمونه برگشت) به عمل آمد، ولى نتايج تمامى تستهاى انجام شده منفى بود. بنابراين، مىتوان نتيجه گرفت كه علىرغم فراوانى اسپورهاى آسپرژيلوس در محل زندگى و تجمع حجاج در طى مراسم حج تمتع، اين گونههاى قارچى نقش مهمى در ايجاد بيمارى ريوى آنها نداشتند. ذكر اين نكته هم ضرورى است كه اگرچه در تستهاى روتين معمولاً آنتىژن قارچآسپرژيلوس فوميگاتوس به عنوان شايعترين گونه بيمارىزاى آسپرژيلوس مورد استفاده قرار مىگيرد، ولى در مطالعه اخير با توجه به جداسازى ساير گونههاى آسپرژيلوس از محيط، اين تست با استفاده از آنتىژن گونههاى نايجر، فلاووس، ترئوس و نيدولانس نيز به عمل آمد.