199به تحريك سطوح مخاطى گرديده و با ضايعات التهابى چشم، بينى و گلو همراه است و به دنبال استنشاق نيز توكسينهاى مزبور به آلوئولها رسيده و با ايجاد واكنش التهابى منجر به بروز پنومونيت توكسيك مىگردند كه با تب، سردرد، علايم سرماخوردگى، خستگى و ضعف عمومى همراه است. در آلوئولهاى ريوى مايكوتوكسينها با ممانعت از عمل بيگانه خوارى ماكروفاژهاى ريوى و يا ساير مكانيسمها منجر به بروز اختلال در عمل كرد سيستم ايمنى شده و زمينه را براى شروع عفونتهاى باكتريال و حتى آسپرژيلوزيس مهاجم ريوى آماده مىنمايند.
در حيوانات آزمايشگاهى نشان داده شده كه تريكوتسنها به شدت مانع سنتز پروتئينها شده و ايموناساپرسيو هستند (9) . قارچهاى جدا شده در اين مطالعه مانند گونههاى آسپرژيلوس، فوزاريوم، پنىسيليوم و كلادوسپوريوم از قارچهاى توكسيكوژنِِ شناخته شده مىباشند كه قادر به توليد توكسين در محيط هستند، ولى اين جداسازى نمىتواند دليل حتمى بر حضور مايكوتوكسينهاى قارچى در محل تجمع حجاج باشد زيرا شرايط فيزيكى لازم جهت توليد مايكوتوكسينها بسيار اختصاصى بوده و اغلب متفاوت از شرايط لازم براى رشد قارچ است. از طرف ديگر عدم توانايى بعضى از گونههاى قارچى در توليد توكسين در مطالعات اين ويترو به معناى عدم توليد توكسين توسط آنها در محيط نمىباشد (9) .
بنابراين جهت اظهار نظر دقيق به مطالعات بيشترى نياز خواهيم داشت. ولى با توجه به عوارض ذكر شده ناشى از تماس با مايكوتوكسينها، با نامساعد نمودن شرايط لازم براى رشد قارچها در محل اسكان حجاج و جلوگيرى از رشد قارچهاى ساپروفيت مىتوانيم از بروز عوارض ناشى از توكسينهاى قارچى در اين افراد جلوگيرى به عمل آوريم (7، 9) .
بخش ديگر اين مطالعه، بررسى 146 نفر زائر داوطلب از جهت ابتلا به بيمارىهاى قارچى بود. با توجه به اين كه گونههاى آسپرژيلوس تقريباً نيمى از قارچهاى جدا شده از محيط را در اين بررسى به خود اختصاص داده بودند، لذا