152اما او در محاصره، به فعاليت‌هايش ادامه داد و كتاب حاضر بعد از منع چاپ در عربستان تا كنون بيش از ده بار در خارج از عربستان به چاپ رسيده است.
سر انجام نويسنده در روز جمعه، هشتم ماه مبارك رمضان 1425 دار فانى را وداع گفت و در قبرستان ابوطالب به خاك سپرده شد.
پرهيز از تكفيرهاى سليقه‌اى
بسيارند افرادى كه مسلمانان را با اندك خطا تكفير مى‌كنند و شايد در كرۀ خاكى، جز تعداد انگشت شمار، كسى نتواند از لبۀ تيز شمشير تكفير آنان جان سالم به در برد.
و اين در حالى است كه قرآن كريم، راه دعوت به حق را اينگونه بيان كرده است:
ادْعُ إِلىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جٰادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ. 1
«با حكمت و اندرز نيكو، به راه پروردگارت دعوت نموده، با آنان به روشى كه نيكو است، استدلال و مناظره كن.»
با توجه به اين آيه، مسلمانى كه نماز مى‌خواند و از محرّمات پرهيز مى‌كند و در كارهاى خير و خدا پسندانه؛ مانند ساختن مسجد و تأسيس مراكز خيريه شركت مى‌كند، چگونه مى‌توان او را به كفر متهم كرد!
علامه احمد حداد مى‌نويسد: اين مطلب ميان عالمان مسلمان، اجماعى و فراگير است كه هيچ‌كس از اهل قبله را نمى‌توان كافر شمرد، مگر اين كه داراى عقيده‌اى باشد كه منجر به انكار خدا شود يا دچار شركى آشكار گردد، به‌گونه‌اى كه قابل دفاع نباشد و بالأخره پيامبر يا يكى از ضروريات دين را منكر شود.
اسامةبن زيد مى‌گويد: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، ما را به ميان قبيلۀ حُرَقَه فرستاد، وقتى صبح شد، همۀ افراد قبيله را كشتيم. من با يكى از انصار، مردى را زنده به اسارت گرفتيم. او كلمۀ «لاَ إلٰه إلاَّ اللّه» را گفت و مرد. انصارى با شنيدن آن، دست نگه‌داشت، ليكن من با نيزه از پايش در آوردم. وقتى خدمت رسول اللّه صلى الله عليه و آله رسيديم و حضرت از داستان آگاهى يافتند، با ناراحتى پرسيدند:
اسامه! بعد از گفتن «لاَ إلٰه إلاَّ اللّه» او را كشتى؟»