101حج را تحت الحمايۀ خود داشتند و اين مسير، از طرف دولت عثمانى، به عنوان مسير حج شناخته نمى‌شد. مسير رسمى آناتولى از استانبول آغاز و به اسكودار، ازنيق، اسكى شهر، قونيه، آدانا، طرسوس و حلب منتهى مى‌شد. در نيمۀ نخست قرن دوازدهم هجرى، بانويى از اين مسير به حج رفته و خطرهاى موجود در اين راه را نقل كرده است. اين بانو از دارالسلطنۀ اصفهان به راه افتاد و مسير كاشان، قم، ساوه، قزوين، سلطانيه، زنجان، ميانه، تبريز، اردوباد، نخجوان و ايروان را طى كرده و وارد كشور عثمانى گرديده است.
او در كتاب خود، كه به صورت منظوم است، حملۀ روميان به كاروان خود را ذكر كرده و درگيرى‌ها و مشكلات مسير، از كنار رود فرات تا حلب را شرح داده است. اين امر نشان مى‌دهد كه در آن دوره، مسير آناتولى براى حجاج ايرانى امنيت لازم را نداشته است. او در مورد درگيرى عجم آقاسى با مهاجمان ميان ارز روم و ارزينجان، معلومات كاملى ارائه مى‌كند. اين امر در واقع درگيرى و نزاع صرف نبود، بلكه جنگى بود كه بانوى اصفهانى آن را به زبانى شيوا آورده است. 1راهپيمايى كاروان در كنار مسير فرات و سختى‌هاى گذر از رود، دشوارى‌هاى سفر با شتر، باريكى راه و اذيت‌هاى موجود در اين مسير را مى‌توان از زبان اين بانو دريافت.
غير از مطالبى كه گذشت، در خصوص نا امنى مسير حج آناتولى شرقى، معلومات ديگرى نيز در دست داريم.
شاه قلى بابا تكه‌اى و همراهانش در فرار به سمت ايران، به جهت درگيرى با دولت عثمانى، در سر راه خود يك كاروان ايرانى را كه از ارزروم به حجاز مى‌رفت، مورد تاخت و تاز و چپاول قرار دادند و تمام افراد آن، به‌ويژه شيخ ابراهيم شبسترى، مؤلف «انبيا نامه» را به قتل رساندند. از اين‌رو در ورود به ايران، از طرف شاه