104«يهود و مشركان را دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان، و مسيحيان را مهربانترين آنها مىيابى. اين به خاطر آن است كه درميان مسيحيان، كشيشان و راهبهايى هستند كه در برابر حق، كبر نمىورزند. وقتى آنچه را كه بر پيامبر نازل گرديده بشنوند، مىبينى كه اشك (شوق) مىريزند، به خاطر حقى كه شناختهاند. مىگويند: خدايا! ما را با شاهدان و گواهان بنويسيد.» 1مسيحيان جزيرة العرب و مناطق ديگر؛ مانند شام، شيفتۀ اسلام شدند و آن را از دل پذيرفتند و آنان كه همچنان مسيحى باقى ماندند، هيچگاه از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان به تغيير عقيده و پذيرش آيين اسلام مجبور نشدند. همزيستى مسالمتآميز مسلمانان و مسيحيان بهگونهاى بسيار روشن و آشكار بود. لحن خطاب قرآن و نامههاى پيامبر صلى الله عليه و آله با مخاطبان مسيحى همراه با عطوفت و ملايمت بود.
تعاليم حضرت مسيح عليه السلام در دعوت ياران خود به محبت و بردبارى تأثير فراوانى در برخورد مسيحيان بر جاى گذاشته است.
مسيحيان حبشه عدهاى از مسلمانان را پناه دادند و از آنان در مقابل آزار و اذيت كفار قريش، حمايت كردند. وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله گروه مهاجرين نخستين را به حبشه گسيل مىداشتند، از نجاشى به نيكى ياد كردند و فرمودند:
«وَ لَو خَرَجْتُم إلىٰ أَرضِ الْحَبَشةِ فَإنَّ بِهَا مَلِكاً لاٰ يَظلمُ عِندَهُ أَحَدٌ وَ هِي أَرض صِدْقٍ حتّى يَجعَلَ اللّٰهُ لَكُم فَرَجاً مِمّا أَنْتُم فِيهِ» . 2«اگر به سرزمين حبشه سفر كنيد، در آنجا زمامدارى وجود دارد كه نزد او كسى ستم نمىكند و آنجا خاك درستى و پاكى است و شما مىتوانيد در آنجا به سر بريد تا خدا براى شما فرجى پيش آورد.»
در نامۀ پيامبر صلى الله عليه و آله به سران مسيحى؛ از جمله نجاشى، از حضرت مسيح عليه السلام و مادرش حضرت مريم عليها السلام به نيكى ياد شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله در آخر نامه به عنوان خيرخواهى نسبت به او تأكيد مىكنند كه:
«. . . وَ إِنِّي أَدْعُوكَ إلَى اللّٰه عَزّ وَ جَلّ وَ قَدْ بَلَغْتُ وَ نَصَحْتُ فَاقْبَلُوا نُصْحي؛ وَالسَّلامُ عَلىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى» . 3«همانا من تو را به سوى خداى بزرگ مىخوانم و من ابلاغ رسالت نموده و تو را نصيحت كردم، پس اندرز مرا بپذير؛ درود بر پيروان هدايت باد!»