68تمثّل عرش و بيت المعمور است. پس اگر كسى به گونهاى شايسته كعبه را طواف كند، به بيت المعمور در عالم مثال صعود مىكند و چنان كه وظايف آن مرحله را هم ايفا كرد به مقام عرش الهى بار مىيابد. 1آرى، طواف كننده را ذكرى در خور اين مقام، لازم و بايسته است.
دعاى طواف
از جمله ادعيه مأثوره وارده در طواف دعائى است به سند صحيح از امام صادق عليه السلام كه كتب فقهى شيعه و ادعيه و زيارات و مناسك و احكام حج فقهاى متأخر آن را نقل كردهاند، و چون كلمات آن ايجازى در حد اعجاز دارد كه با توجه به وقت محدود طواف با كلامى موجز سيرى در حالات و انديشه و تاريخ اولياء بلند مرتبه بشر دارد كه گذشته از آنكه هدف نخست آن ارتباط دادن انسان با خداست ما را در جريان و پيوند با اولياء و معارف بلند انسانى قرار مىدهد و از آنجا كه اين دعا به نوع اجماعى در كتابهاى دعا مذكور است و غالباً در طواف زبان ذاكران به آن مترنّم است به شرح فرازهاى آن مىپردازيم:
امام صادق عليه السلام فرمود: برگِرد خانۀ خدا هفت شوط طواف كن و در طواف بگو:
«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي يُمْشَى بِهِ عَلَى طَلَلِ الْمَاءِ كَمَا يُمْشَى بِهِ عَلَى جَدَدِ الْأَرْضِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي يَهْتَزُّ لَهُ عَرْشُكَ. وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي تَهْتَزُّ لَهُ أَقْدَامُ مَلاَئِكَتِكَ.
وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي دَعَاكَ بِهِ مُوسَى مِنْ جَانِبِ الطُّورِ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَ أَلْقَيْتَ عَلَيْهِ مَحَبَّةً مِنْكَ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي غَفَرْتَ بِهِ لِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا مَا أَحْبَبْتَ مِنَ الدُّعَاءِ. . .» 2.
«خدايا! تو را به آن نامت مىخوانم، كه با آن، بر پشت درياها راه مىروند؛ همچنانكه با آن راههاى زمينى را طى مىكنند و به آن نامى كه عرش تو براى آن به اهتزاز در مىآيد و به آن نامت كه گامهاى فرشتگانت از آن به لرزه مىافتد.