67
دعاهاى طواف
على گودرزى
مقدمه
يكى از اركان مهم حج «طواف» است و گويا حج در طواف تبلور مىيابد. احرام، نيت و تلبيه مقدمهاند تا آمادگى حضور در طواف حاصل شود، گرچه خودِ طواف به منزلۀ نماز است و عبادتِ عملى محسوب مىشود، اما سرّ اين همه، براى ارتباط پيدا كردن با خدا است و مهم آن است كه در طواف - كه شكوه و اوج اين ارتباط را مىتواند نشان دهد - چه چيزى بايد گفت؟ ! مربيان و معلّمان از اولياى الهى، به ما آموختهاند كه: چه بگوييم، خدا را چگونه ياد كنيم و چه حاجتى بخواهيم؟
اگر چه هركسى مىتواند هر نوع خواستهاى را در قالب دعاى خود ساخته بيان كند و بدون واسطه و تعليم، نيازهاى خويش را مطرح نمايد، اما اولياى خدا كه به سرچشمۀ معارف الهى راه يافتهاند، ما را در بر آوردن اين نياز، تنها نگذاشتهاند و چون اسماء و اوصاف حق، مقام و منزلت خانه و صاحب خانه را دريافتهاند، مىتوانند خدا را چنانكه شايسته است توصيف كنند و چون زبانى گويا و بيانى توانمند دارند، در قالبهاى مناسب و سبكى شيوا آن معانى را طرح كردهاند. آنان چون نيازهاى انسان را مىدانند، بر همگان مىآموزند كه چه چيزهايى را از خدا بخواهند. بنابراين، با خواندن دعاهاى مأثوره:
اولاً، با معارف بلند دينى آشنا مىشوند.
ثانياً، زبان گفت وگو با خدا را فرا مىگيرند.
ثالثاً، به خودشناسى و خوديابى نايل مىشود و دردها و كمبودهاى خود را از خداوند طلب مىكند و اين همه، در سايۀ خواندن دعاهاى مأثوره از امامان عليهم السلام امكانپذير است.
از آنجا كه كعبه موازى «بيت المعمور» است و بيت المعمور در برابر عرش خدا است، 1بنابراين، مىتوان گفت كه كعبه تنزل و