121جبرئيل عليه السلام در اين سرزمين نزد حضرت ابراهيم عليه السلام آمد و به آن جناب عرض كرد: اى ابراهيم، تمنّا و آرزو كن. پس مردم آن سرزمين را منا ناميدند.
42. امام رضا عليه السلام به محمّد بن سنان نوشت: علّت آنكه به منا، منا گفته شد، اين است كه جبرئيل در آنجا به ابراهيم عليه السلام گفت: هرچه مىخواهى از خداوند تمنّا كن. حضرت ابراهيم عليه السلام هم در دل خود از خدا خواست كه به جاى فرزندش اسماعيل عليه السلام، قوچى به عنوان فديه قرار داده شود و خداوند متعال دستور دهد كه آن را سر ببرد، خداوند هم خواستۀ او را داد.
43. منا در مكه است. . . به اين نام ناميده شده، به دليل خونهايى كه در آن ريخته مىشود.
ثعلب گويد: اين از گفتار عربهاست؛ خداوند مرگ را بر آنها قرار داد؛ يعنى مقدرشان كرد، چون قربانى در آنجا نحر مىشود. . . ابن شميل گويد: منا ناميده شده، چون ميش در آن قربانى شد.
و ابن عيينه گويد: از منايا گرفته شده، به معناى آرزوها.
44. ابن عباس گويد: زيرا جبرئيل عليه السلام هنگامى كه خواست آدم عليه السلام را رها كند، به او گفت: آرزويى كن.
آدم گفت: آرزوى بهشت مىكنم. پس منا ناميده شد به خاطر آرزو كردن آدم.
45. مناى مكه به اين نام خوانده شد، چون گنجايش و وسعت بسيارى براى مردم دارد، و گفته شده: به اين دليل كه براى قربانىها در نظر گرفته شده است.
دليل نامگذارى عرفات به اين نام؟
46. معاوية بن عمّار گويد از امام صادق عليه السلام دربارۀ علت نامگذارى عرفات پرسيدم:
فرمود: جبرئيل عليه السلام، حضرت ابراهيم عليه السلام را در روز عرفه بيرون آورد. چون ظهر شد، به وى گفت: اى ابراهيم، به گناهت اعتراف كن و عبادتهايت را بشناس. از اينرو به «عرفات» نامگذارى شد، چونكه جبرئيل گفت: اعتراف كن، او هم اعتراف كرد.
47. عبدالحميدبن ابى ديلم در حديثى طولانى از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود:
. . . سپس او (آدم) را از منا به عرفات برد و بر مكان اعتراف (عرفات) اقامت داد و گفت: چون خورشيد غروب كند، هفت بار به گناه خود اقرار كن و هفت بار از خدا بخواه كه بيامرزد و