120كرد. لذا از اسم آدم (يعنى از كلمۀ مصطفى) نامى و اسمى براى كوه برگرفته شد ¹و دليل بر اين‌كه آدم مصطفى است، آيۀ شريفۀ: إِنَّ اللّٰهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَ آلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ²مى‌باشد و چون حوّا بر كوه مروه فرود آمد، اين كوه را به اين نام خواندند؛ چه آن‌كه مرأه (زن) كه حوّا باشد، بر آن نازل گرديد. پس براى كوه نامى از اسم مرأه اتخاذ گرديد.

از چه رو هشتم ذى حجه را «ترويه» گويند؟

38. عبيداللّٰه بن على حلبى گويد از امام صادق عليه السلام پرسيدم: چرا به روز ترويه ³، «ترويه» مى‌گويند؟ فرمود: چون در عرفات، آب نبود و حجّاج براى نوشيدن آب، آن را از مكّه مى‌آوردند و به همديگر مى‌گفتند: «آب برداشتيد؟ آب برداشتيد؟» از اين رو، آن روز، روز ترويه نام گرفت.

خانۀ كعبه دُرّى سفيد بود. خداوند آن را به آسمان بالا برد و پايه‌اش باقى ماند. آن، در مقابل اين خانه است. هر روز هفتاد هزار فرشته وارد آن مى‌شوند كه هرگز دوباره به سوى آن باز نمى‌گردند

39. معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام: روز ترويه را، ترويه ناميدند، چون جبرئيل در چنين روزى، نزد حضرت ابراهيم عليه السلام آمد و گفت: «اى ابراهيم، براى خود و خانواده‌ات آب بردار» و ميان مكّه و عرفات آبى نبود. آنگاه به موقفِ عرفات رفت و به ابراهيم عليه السلام گفت:

«اعتراف كن و با عبادات خويش آشنا شو» . از اين رو آن روز، «عرفه» ناميده شد. سپس به او گفت: به مشعر نزديك شو، به اين جهت نام آن‌جا «مزدلفه» ⁴شد.

40. و در حديث ابن عمر است كه: روز ترويه تلبيۀ حج مى‌گفت و آن، روز هشتم ذى‌حجه است. ترويه ناميده شد، چون مردم از آن براى ادامۀ راه، آب برمى‌داشتند؛ يعنى آب مى‌خوردند و به ديگران آب مى‌دادند.

منا را چرا «منا» خواندند؟

41. از معاوية بن عمّار، از امام صادق عليه السلام كه گويد آن حضرت فرمودند: