110امام حسين عليه السلام در روز ترويه، بر طبق قاعده بوده نه به خاطر اضطرار كه در كتاب‌هاى تاريخى و مقاتل آمده است.

3. آيت‌اللّٰه گلپايگانى در «تقريرات البيع» آورده است:

«و ظاهر الرواية (صحيحة معاوية بن عمّار) أنّ فعل الحسين عليه السلام كان لأجل جواز الخروج من مكة في أيّام الحجّ بعد الفراغ من العمرة لأنّه ان صدر ذلك منه عليه السلام لأجل الضرورة بقرينة ذيل الرواية المصرّح بجواز الخروج في ذي الحجّة بعد العمرة لمن لايريد الحجّ فانّ قوله عليه السلام و لا بأس بالعمرة الخ، مراده أنّه يجوز له الإكتفاء و الخروج من مكة و لا يلزمه الإتيان بالحجّ بأن كان في ذي الحجة» . ¹مضمون گفتار آيت‌اللّٰه گلپايگانى نيز اين است كه مستفاد از ظاهر روايت معاويةبن عمار، خروج امام حسين عليه السلام از مكه به عراق در روز ترويه، از باب اضطرار نبوده، بلكه از باب جواز خروج در ايام حج مى‌باشد.

4. آيت‌اللّٰه جوادى آملى با استناد به روايت ابراهيم‌بن عمر يمانى مى‌گويد:

اين‌گونه نبوده است كه عمرۀ تمتع را به مفرده تبديل كرده يا حج تمتع را از باب حكم مصدود به مفرده مبدّل ساخته باشد.

بنابر اين نتيجه اين مى‌شود كه استناد به عمل امام حسين عليه السلام، به عنوان يك سنت عملى و قاعدۀ فقهى است. امام عليه السلام محرم به احرام عمرۀ تمتع نبوده و عمرۀ تمتع را به عمرۀ مفرده تبديل نكرده است؛ چنانكه از شيخ مفيد نقل شده بود. يا محرم به احرام حج تمتع نشده و آن را از باب حكم مصدود به عمرۀ مفرده مبدل نساخته است؛ چنانكه در بحارالأنوار آمده است، بلكه امام عليه السلام با عمرۀ مفرده وارد مكه و با عمرۀ مفردۀ ماه ذى حجه از مكه خارج شده است.

همانگونه كه از روايت ابراهيم‌بن عمر يمانى و معاويةبن عمار به صراحت استفاده مى‌شود.