97و به سرشمارى مورخ قطب‌الدين نيز اشاره كرده و يادآور شده است كه: تعداد ساكنان مكه در قرون گذشته، بيش از اين بوده است؛ زيرا در زمان حملۀ قرامطه به مكه، در سال 314ق. سى‌هزار نفر از ساكنان شهر به دست آنان كشته شدند. 1اماكن مقدّس
بيركهارت در سفرنامۀ خود، فصل ويژه‌اى را به ذكر اماكن و بقعه‌هاى مقدس اختصاص داده و مى‌نويسد:
«مردم در زمان اشغال مكه توسط وهابيون، جرأت نداشتند كه به زيارت اماكن مقدس بروند. بناها و گنبدهاى بلند ويران شد.»
او نخستين مكانى را كه از آن ياد مى‌كند، مكانى است كه سرور جهانيان، حضرت محمد صلى الله عليه و آله در آنجا متولد شده است.
و نيز مى‌نويسد:
«كارگرانى را ديده است كه مشغول بازسازى بناى آن، با ارتفاعى بلند بوده‌اند. او حفرۀ كوچكى در آنجا ديده كه گفته مى‌شود مادر پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام وضع حمل در آنجا نشسته و پيامبر را به دنيا آورده است. گفته شده كه اينجا خانۀ عبداللّٰه بن عبدالمطّلب، پدر پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است.»
او بعد از ذكر تولّد سرورمان، از مكانى كه زهراى بتول عليها السلام سرور زنان جهان در آنجا متولد شده ياد مى‌كند. بيركهارت آن را بنايى زيبا توصيف مى‌كند كه از سنگ ساخته شده است. خانۀ مادرش (خديجه) در كوچۀ كوچكى به نام الحجر واقع شده است.
و ادامه مى‌دهد:
«هنگام ورود بايد از پلۀ كوچكى پايين رفت؛ زيرا آن خانه از سطح كوچه پايين‌تر است. در اين خانه دو بقعه ديده مى‌شود؛ در يكى از آنها زهراى بتول عليها السلام متولد شده و در ديگرى حضرت خديجه عليها السلام مى‌نشست و گندم آسياب مى‌كرد. با فاصله‌اى از اين بقعه، اتاق كوچكى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه جبرئيل بر او وحى نازل مى‌كرد، در آنجا مى‌نشست. لذا آنجا را «قبة الوحى» ناميدند.»
بيركهارت بعد از آن، از محل تولد امام على عليه السلام سخن گفته و آن را در محله‌اى به نام