88به‌عنوان ميهمان در خدمت او بود. 1به اين ترتيب ستانهوب بسيارى از تلاش‌هايش را فقط به خاطر بيركهارت انجام داد. همانگونه كه او نيز بسيارى از سختى‌ها را براى رسيدن ستانهوب به سرزمين شام تحمّل كرد.
سياحت در سرزمين نيل
بيركهارت راه دشوار قاهره را چند هفته بعد از ديدار با ستانهوب طى كرد. او در سپتامبر 1812 به قاهره رسيد، اما تمام تلاش وى براى رسيدن به تمبكتو خلاصه شد.
هنگام رسيدن به قاهره، با محمدعلى پاشا ديدار كرد و اميدوار بود كه راهى بيابد تا او را به مناطق غربى و اوّلين مرحله از سفرش به رود نيجر برساند. اما صحراى بزرگ آفريقا را در پيش‌رو داشت و فرصت نجاتش اندك بود. 2مدت زيادى نگذشت كه او متوجه شد كاروانى قصد دارد به سمت آفريقاى غربى حركت كند، اما تا قبل از ژوئن 1813 حركت نمى‌كند و اين بدان معنى بود كه او مدت 3 ماه بايد در قاهره بماند. اما اين امر براى او خوشايند نبود، لذا تصميم گرفت راهى را به سوى غرب از سرزمين نوبه (حبشه) ايجاد كند. او در اين انديشه بود كه اگر موفق نشد به هدفش برسد، دست كم مناطق جديدى را كشف كند؛ زيرا تا آن هنگام پاى هيچ اروپايى به سرزمين واقع در جنوب اسوان باز نشده بود. بيركهارت موفق شد حدود 200 مايل به سمت جنوب رود و در راه خود معبد ابى‌سمبل را كشف كند، اما او در آنجا با حاكمان محلى درگير شد و دريافت چاره‌اى ندارد جز اينكه راه خود را در غرب يا جنوب ادامه دهد. بنابراين، در ساحل نيل به سمت شمال حركت كرد تا به سرچشمۀ آن برسد.
در اسيوط فهميد رفتن به آفريقاى غربى تا يك سال ديگر براى او ممكن نيست.
بنابراين، تصميم گرفت به سوى حجاز برود.
شايد دليل اين تصميم وجود محمدعلى پاشا در حجاز بود؛ زيرا او خودش را براى حمله به وهابيان آماده مى‌كرد. شايد اين مسأله باعث شده بود تا رؤساى وى او را مأمور رفتن به مكه ساخته باشند. او هميشه فردى منظم بود، لذا مى‌توان توصيف دقيقى از وسايل سفرش ارائه كرد. پيراهن، شلوار و عبايى كه به تن كرده و كلاهى كه بر سر گذاشته و اطراف آن را با پارچه پيچيده بود.