89گفت وگوى علمى پرداخته‌اند.

بنابراين، اشكال مهم اين دو روايت، ضعف سند و دلالت آنهاست كه همين نيز، سبب عمل نكردن فقيهان به آن دو شده است.

شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نصارا و يهود را از ورود به مسجدالنبى باز نداشته است و شواهدى از عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام خواهيم آورد كه آنان در مسجد با يهود و نصارا و حتى از دين برگشتگان، به گفت وگوى علمى پرداخته‌اند.

حديث ديگرى كه گاه به آن استناد مى شود، اين فرمودۀ رسول گرامى اسلام است:

«جَنِّبُوا مَسَاجِدَكُمُ النَّجَاسَةَ» . ¹علاّمه در تذكرة آن را يكى از دليل‌ها شمرده است:

ولقوله عليه السلام «جَنِّبُوا مَسَاجِدَكُمُ النَّجَاسَةَ» .

به اين روايت هم نمى‌شود استناد كرد؛ زيرا:

نخست اينكه: سند اين روايت ضعيف است. در وسائل الشيعه چنين آمده است:

وَ رَوَى جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا فِي كُتُبِ الإِسْتِدْلاٰلِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله «أَنَّهُ قَالَ: جَنِّبُوا مَسَاجِدَكُمُ النَّجَاسَةَ» . ²گروهى از اصحاب ما، در كتابهاى استدلالىِ خود، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود: مساجد خود را از ناپاكى به دور داريد.»

شيخ يوسف بحرانى نيز، اين حديث را ضعيف و درخور استناد ندانسته است.

دوم: روايت از نظر محتوا، اطلاق دارد: مسجد بايد از آلودگى دور نگهداشته شود؛ چه آلودگى سرايت كننده باشد و چه نباشد. به اين اطلاق، كسى عمل نكرده است؛ چرا كه دست كم مشهور فقها برآنند كه بردن چيز نجس به مسجد، كه سبب آلوده شدن و بى‌احترامى به مسجد نشود، اشكالى ندارد و كافر، به فرض آنكه نجس باشد، از آن‌گونه آلودگى‌هايى است كه سرايت كننده نيست و سبب آلوده شدن