82مورد استناد قرار داده‌اند، البته به دو گونه:

الف: شيخ طوسى، نجس بودن كافران را از آيۀ شريفه بهره مى‌گيرد و آن را صغرى براى يك كبراى كلّى قرار مى‌دهد:

«دليلنا قوله تعالى: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ. . . فحكم عليهم بالنجاسة و إذا ثبت نجاستهم فلا يجوز أن يدخلوا شيئاً من المساجد لأنّه لا خلاف في أنّ المساجد يجب أن تجنّب النجاسات» . ¹دليل ما اين سخن خداوند است: . . . إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ. . . كه حكم شده به نجس بودن كافران و اگر ثابت شد ناپاكى آنان، روا نيست كه به هيچ مسجدى وارد شوند، چون خلافى نيست كه مسجد بايد از ناپاكيها به دور باشد.»

اينكه ايشان مى‌نويسد: (فحكم عليهم بالنجاسة) ، در مباحث گذشته، نادرستى آن را روشن ساختيم؛ زيرا آيۀ شريفه، نظر به نجس بودن بدنى مشركان ندارد، تا چه رسد به ديگر كافران.

و اما در كبراى سخنِ ايشان، كه مى نويسد: «مسجدها بايد از ناپاكيها به دور نگهداشته شوند» مقصود چيست؟ اگر مقصود اين است كه مسجد را نبايد نجس كرد، سخنى است بجا و درست، ولى ورود كافر به مسجد، اگر نجس هم باشد، سبب نجس كردن مسجد نمى‌شود، اگر سرايتى در كار نباشد.

و اگر مقصود آن است كه حتى چيز نجس هم نبايد وارد مسجد شود، اين نظريه، نظريۀ درستى نيست؛ زيرا دست كم، مشهور فقها برآنند كه ورود چيز نجس به مسجد، در صورتى كه نجاست سرايت كننده نباشد كه سبب نجس شدن مسجد شود، جايز است.

صاحب حدائق مى نويسد:

«حتى نسبت به بردن نجاست سرايت كننده به مسجد، غير از اجماع دليلى نداريم؛ زيرا روايت «جَنِّبُوا مَسَاجِدَكُمُ النَّجَاسَةَ» . ²از نظر سند، ضعيف است.»

البته اگر سبب هتك مسجد باشد، جايز نخواهد بود، ولى هتك مسجد، موضوع ديگرى است.