16
. . . عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ. . . (ابراهيم: 37)
9. نخستين خانۀ مبارك و هدايتبخش مردمى در روى زمين:
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ. (آل عمران: 96)
نيز ر. ك: محوريّت كعبه
ورود به كعبه
ورود به كعبه امرى مطلوب و مورد تشويق خداوند:
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ. . . وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً. . . (آل عمران: 96 و 97)
ورود به كعبه سبب در امان ماندن از هرنوع خطر و گزند:
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ. . . وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً. . . . (آل عمران: 96 و 97)
امام باقر عليه السلام فرمود: ورود به كعبه ورود در رحمت خدا و خروج از آن، خروج از گناه است. و شخص وارد شونده، در باقى ماندۀ عمرش محفوظ و گناهان گذشتهاش آمرزيده شده است (وسائل الشيعه، ج9، ص370)