141 به پيش روى من اينك مقام است

* * *

نمى‌خواهم كسى نزدم نشيند بگو آينه هم رويم نبيند

ز تن مرغ دلم بيرون پريده نشسته در حرم تا دانه چيند

* * *

خدايا! اين من و اين خانۀ تو

* * *

به بيرون از حرم آواره بودم

* * *

خدايا! روضۀ رضوان من كو

* * *

فضاى كعبه امشب پر طنين است

* * *

به دور افكنده‌ام نام و نشانم

* * *

حَجَر را استلامى چند كردم

* * *

نشستم در كنار چاه زمزم

* * *