94
«إِنَّ ضَيْفَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ رَجُلٌ حَجَّ وَ اعْتَمَرَ فَهُوَ ضَيْفُ اللَّهِ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى مَنْزِلِهِ» . 1
«مردى كه حج و عمره گزارد، ميهمان خداى عزّ و جلّ است، تا آنگاه كه به منزلش بازگردد.»
روشن است كه اين روايت در بارۀ همۀ حجگزاران مصداق ندارد و آنان را در ملتزم و ديگر اماكن مقدس، به حكم ميهماننوازى، بر سر سفرۀ غفران و اكرام خويش نمىنشاند! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«إذٰا أَخْرَجَ الْحٰاجُّ بِنَفَقَةٍ طَيِّبَةٍ وَ وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ فَنٰادىٰ لَبَّيْكَ، اَللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، نٰادٰاهُ مُنٰادٍ مِنَ السَّمٰاءِ: لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ، زٰادُكَ حَلاٰلٌ وَ رٰاحِلَتُكَ حَلاٰلٌ وَ حَجُّكَ مَبْرُورٌ غَيْرُ مَأْزُورٍ وَ إذٰا أَخْرَجَ بِالنَّفَقَةِ الْخَبِيثَةِ فَوَضَعَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ، فَنٰادىٰ لَبَّيْكَ، نٰادٰاهُ مُنٰادٍ مِنَ السَّمٰاءِ: لاٰ لَبَّيْكَ وَ لاٰ سَعْدَيْكَ، زٰادُكَ حَرٰامٌ وَ نَفَقَتُكَ حَرٰامٌ وَ حَجُّكَ مَأْزُورٌ غَيْرُ مَبْرُورٍ» . 2
هرگاه حجگزار با زاد و توشۀ پاكيزه، از خانهاش (براى سفر حج) بيرون رود و پاى در ركاب نهد و بگويد: «لَبَّيْكَ، اَللَّهُمَّ لَبَّيْكَ» ، از آسمان پاسخ «لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ» بشنود و به او گفته شود كه رهتوشه و مركب سوارىات حلال است، پس اين حجّ تو مقبول است و وزر و وبالى بر تو نيست. و هرگاه با زاد و توشۀ ناپاك عزم سفر كند و پاى در ركاب نهد و نداى «لَبَّيْكَ» سر دهد، از آسمان ندا رسد كه «لاٰ لَبَّيْكَ وَ لاٰ سَعْدَيْكَ» ، زاد و توشهات حرام و حج تو گناه و مأزور است نه مقبول.»
با بدهكارىهايت چه كردى؟
وقتى عبدالرحمان بن سَيابه، صحابى بزرگوار امام صادق عليه السلام از دنيا رفت، فرزندش نقل كرد كه: يكى از دوستان پدرم نزد من آمد و پس از تسليت درگذشت پدرم، از من پرسيد: آيا پدرت از خود ارثى باقى گذاشت؟ گفتم: خير. وى كيسهاى كه در آن هزار درهم بود به من داد و گفت: اين پول را سرمايۀ كسب وتجارتت قرار ده و از درآمد آن براى زندگىات هزينه كن و وقتى سرمايهاى يافتى، قرضت را ادا نما. من چنين كردم و