146اصفهان زيست.
يكى از آثار برجاى مانده از وى كه حاوى نكات دقيقى از زندگى و خاندان خود وى، همچنين شمارى از علماى وقت جبل عاملى و نيز آثار و كتابهاى برجاى مانده از آنان است، كتاب الدرّ المنثور من المأثور و غير المأثور است.
اين اثر كه نوعى اثر كشكولى است، حاوى مقالات مختلفى در بارۀ مسائل فقهى و تفسيرى و نيز اطلاعاتى از تاريخ فرهنگى و علمى اين دوره است. اهميت اين كتاب يكى هم اقتباس مؤلف از آثارى است كه اصل آنها از ميان رفته و شايد يكى از مهمترين آنها شرح حال خودنوشتى است كه شهيد ثانى براى خودش نگاشته و متن آن در اين كتاب به چاپ رسيده است. شيخ على صاحب كتابخانۀ مهمى از آباء و اجداد خود متون و مطالب را از آن آثار براى ما نقل كرده كه مع الأسف اصل آن آثار از ميان رفته و تنها اندكى از آن با تلاش شيخ على از شامات به ايران انتقال يافته است. 1شيخ على در جايى از كتابش، شرح حال كوتاهى از اجدادش به دست داده و در ادامه شرح حالى هم از خودش نوشته است. در ضمن اين شرح حال، اشاراتى به سفرش به مكه و برخى از رخدادهاى مربوط به آن دارد كه با قدرى تسامح مىتوان از آن به عنوان سفرنامه مكه يا خاطراتى از سفرهاى حج ياد كرد.
زمانى كه مصيبتى دامنگير خانوادۀ آنان در جبل عامل شده و بيش از يك هزار كتاب آنان در آتش سوخت، پدرش عازم عراق شد. اين زمان شيخ على شش ساله بود. اندكى بعد وى همراه مادر و برادرش زينالدين راهى كرك نوح شدند و مدتى در آنجا ماندند.
برادرش كه دوازده ساله بود، از آنجا و گويا به هدف تحصيل، راهى عراق شد.
شيخ على هم عازم مكتب شده به فراگيرى قرآن مشغول گرديد و در نُه سالگى آن را ختم كرد. شيخ على از مادرش ستايش مىكند و از اين كه مهربانى و ملاطفت فراوانى در حق وى داشته است سخن مىگويد. پس از آن به تحصيل نزد شاگردان جد و پدرش كه نامشان را هم آورده، مشغول گشت. وى با آنكه سن اندكى داشت، همزمان به زمينهاى كشاورزى رسيدگى مىكرد و به تحصيل هم اشتغال مىورزيد وى در سن شانزده سالگى در سال 1032 يا 1033 پس از درگذشت پدرش به سال