174خواجه‌هاى حرم ملتفت شده در حين طواف چند چماق سخت بر كتف او بنواخت، احدى از بستگان كار پرداز خانۀ ايران، واقعه را از دور ديده، به كار پرداز اطلاع داد، مشاراليه در صدد قصاص برآمد، به اذن جناب شريف و پاشاى مكه، آن خواجه را در همان محل كه چماق زده بود به سياست رسانيدند ولى اين ايرادات همان بر حجاج ايرانى است، اعراب مختلف، نعلين زير بغل گذاشته وارد مسجد مى‌شوند و احدى متعرض آنها نمى‌شود. 1وى در بخش ديگرى از سفرنامه خود مى‌نويسد:
از امتيازات اعراب، كه در تمام خاك عربستان ديدم، اين است كه هرگاه منازعه‌اى رخ دهد فيما بين يك نفر عرب و يك نفر عجم آن عرب حق دارد كه هر نوع فحش و تهمتى بر آن عجم نسبت دهد ولى عجم حق يك كلمه سؤال ندارد و الا آنقدر اعراب بر سر او مى‌ريزند و مى‌كوبند كه هلاك شود. 215 - اخذ رشوه براى زيارت
اخذ رشوه يكى ديگر از مشكلات حاجيان بوده، كه متوليان و دربانان اماكن مقدسه از مردم مطالبه مبلغى پول مى‌كردند و زايران براى ورود به كعبه و يا رفتن به داخل بقيع و زيارت كردن ناچار بودند مبلغى رشوه داده داخل شوند وگرنه از ورود آنها ممانعت به عمل مى‌آمد.
كازرونى كه در سال 1315 ه ش به حج مشرف شده مى‌نويسد:
حقير با جناب حاجى شيخ عبدالحميد، بعد از دادن دو ريال فرنگ داخل در كعبۀ منوره شديم. 3ميرزا داوود وزير وظايف نيز مى‌نويسد:
شب جمعه بيست و ششم، ساعت سه به حرم مشرف شدم، ديدم درب خانۀ مشرفه را باز كردند هر طور بود خود را مهياى رفتن كرده قرآنى با خود برداشته، رفتم پاى نردبان به همراهى مطوفى كه عمامه‌اى نيز بر سر داشت، مطوف به پيرمردى كه عمامه سفيد عربى داشت و يك شقه در را باز كرده، خود در دربند نشسته بود، به عربى گفت: اين سيد يك ريال مى‌دهد كه داخل شود، در