161اعتمادالسلطنه از حج سال 1363 ه. ق. خود چنين گزارش مى‌دهد:
هركس از سمت حجاز و شام بيايد، دوازده روز در قرانتين نگهدارند، خواه محترم باشد، خواه غيرمحترم. ناظرى هم براى اين كار معين است كه بعد از مرخصى از قرانتين (قرانطين) نفرى بيست و دو قروش و نيم از مردم مى‌گيرد كه به عبارةٍ اخرى، چهارهزار و چهارصد دينار ايران باشد. 17 - برخورد نامناسب با حاجيان هنگام ورود به جدّه
يكى از نكات مهم در تاريخ سياحت و جهانگردى، چگونگى برخورد مأموران دولتى با جهانگردان هنگام ورود به هر كشور بوده است. اين بدرفتارى و خشونت موجب مى‌شده تا آنان با خاطراتى تلخ از آن كشور خارج و آن‌ها را در سفرنامه‌هاى خويش نوشته به خوانندگان پس از خود منتقل نمايند.
علامه سيد محسن امين كه در سال 1321 ه. ق. به حج مشرف گرديده مى‌نويسد:
در جدّه با مردم مثل يك گوسفند رفتار مى‌كردند، گروهى كه عصر، پس از ما آمدند، مقدارى از وسائلشان گم شد. بعضى به‌خاطر خرجى خود كه داخل وسائل گذاشته بودند و گم شده بود گريه مى‌كردند. . . . 2وى سپس چگونگى وورد خود به جدّه را چنين گزارش مى‌كند:
. . . به جدّه كه رسيديم، سوار قايق‌هايى شديم كه ما را به جزيره‌اى برد كه به اندازۀ يك ساعت از جدّه دور بود، هدف آن بود كه خود ما و لوازم و رختخواب‌ها ضدّعفونى گردد تا ميكروب‌ها از بين برود. . . . دريا متلاطم بود و آفتاب گرم. دريا امواج خود را بر ما مى‌افكند. با دشوارى زياد به جزيره رسيديم. كشتى‌هاى بسيارى اطراف جزيره پهلو گرفته بودند. همه پر از حاجى كه خورشيد بر سرشان مى‌تابيد و به كسى اجازۀ ورود به جزيره نمى‌دادند.
همۀ رختخواب‌ها و ملافه‌ها را گرفته و در دستگاه مخصوصى با بخار ضدّعفونى كردند. آنگاه از در مخصوصى به سرنشينان كشتى‌ها اجازۀ ورود به جزيره دادند. همه را در جاى مخصوصى نگهداشتند. سپس دستور دادند كه از در ديگرى خارج شوند. با مردم مثل يك گوسفند رفتار مى‌كردند. جزيره، خشك و بى‌آب و علف و سبزه بود. تشنگى همه را به ستوه آورد. . . . 3