133كردن تشنگان علم و كمال و معرفت، و ادارۀ حوزه علمى وسعت يافتۀ مدينه و پاسخ‌گويى به ملحدان و زنديقان و شكّاكانى كه رو به ازدياد نهاده بودند و اصل اسلام را زير سؤال مى‌بردند، به انجام برسانند، عريض را خريدند تا هرگاه لازم دانستند از مدينه خارج شده به آنجا بروند.
امام صادق عليه السلام فرمود: واقعه‌اى در مدينه رخ مى‌دهد و هركس به اندازۀ يك ميل از مدينه دور شود، نجات خواهد يافت و پدرم به اين جهت عريض را خريدارى كردند. 1در حديث ديگر امام صادق عليه السلام فرمود: پدرم عريض را به دينارهايى خريد و به فروشنده گفت: به عدد هر دينار ده درهم به تو مى‌دهم و فروشنده آن را به پدرم فروخت. 2از آن تاريخ كه امام باقر عليه السلام عريض را خريدند، خود آن جناب و فرزندانشان به آنجا آمد و شد داشتند. در حديث آمده است: امام صادق عليه السلام از كرّاث 3خوشش مى‌آمد (و چون بوى بد داشت) هرگاه مى‌خواست كرّاث بخورد از مدينه به عريض مى‌رفت. 4اين حديث نشان دهندۀ ادب ائمه اطهار عليهم السلام است كه ادب و حرمت نسبت به مسجد و حرم رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله را تا آن حد رعايت مى‌كردند و هرگاه به هنگام ضرورت خوردنى‌اى كه بوى خوبى نداشت مى‌خوردند، نه تنها در مسجد و حرم نبوى صلى الله عليه و آله حضور نمى‌يافتند، كه از شهر خارج شده به عريض مى‌رفتند! گاه مى‌شد كه خود امامان عليهم السلام در مدينه بودند اما خانواده و فرزندانشان در عريض به سر مى‌بردند.
در تاريخ آمده است كه اسماعيل بزرگ‌ترين فرزند امام صادق عليه السلام در حال حياتِ پدر، در عريض از دنيا رفت، مردم جنازه او را بر دوش گرفتند و از عريض تا مدينه آوردند و در بقيع به خاك سپردند. 5داستان‌هايى از ائمه عليهم السلام در عريض
1. كامل‌بن علاء كه از اصحاب امام باقر عليه السلام است، مى‌گويد:
«با حضرت باقرالعلوم عليه السلام در عريض بوديم كه بادى شديد وزيدن گرفت، آن حضرت شروع كردند به اللّٰه‌اكبر گفتن، سپس فرمودند: تكبير گفتن باد را رد مى‌كند.» 62. معتب خدمتگزار حضرت