1953 - مصونيت قرآن از تحريف
شيعۀ اماميه معتقد است كه قرآن كريم از هرنوع تحريف (كم و زياد) مصون است و پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله 114 سوره را، به‌نحوى كه در مصاحف موجود است، درميان ما گذارد و به ملكوت اعلى پيوست و مسلمانان با عنايت خارق‌العاده‌اى در حفظ آن كوشيده‌اند و نگذاشتند حتى كلمه‌اى از آن حذف يا دگرگون شود.
شگفتى اينجا است كه شيعه معتقد است: بزرگان اهل سنت نيز بر اين عقيده‌اند و آنها را از هرنوع اعتقاد به تحريف منزه مى‌شمارد و ورود اخبار تحريف در كتاب‌هاى آنان را دليل بر عقيدۀ آنان نمى‌گيرد، همچنان كه ورود برخى از روايات تحريف‌شده در كتاب‌هاى ما، دليل بر عقيدۀ ما نيست. شما مى‌توانيد عقيدۀ شيعه را از قديمى‌ترين آثار آنان به‌دست آوريد، مانند:
الف: فضل بن شاذان (ت260) در كتاب «الإيضاح» ؛ 1وى در اين كتاب بر افرادى مانند بخارى (ت256) و احمد بن حنبل (ت241) و غير اينها خرده مى‌گيرد كه آنها آيۀ رجم را در كتاب‌هاى خود آورده‌اند و اگر خود او قائل به تحريف بود؛ نمى‌توانست چنين ايرادى را بر اين افراد بگيرد.
ب: شيخ صدوق (ت381) در كتاب اعتقادات؛ او چنين مى‌گويد:
«إنّ اللّٰه تعالى محدثه و منزله و ربه و حافظه و المتكلّم به» . 2
«خداوند پديدآورندۀ قرآن و فرستنده و صاحب و نگاهبان و گويندۀ آن است.»
ج: شيخ مفيد (ت413) در كتاب «اجوبة المسائل السروية» ؛ پس از نقل اخبارى كه حاكى از تحريف است، مى‌گويد:
اينها همگى خبر واحدند كه نمى‌توان بر صحت آنها را پذيرفت، از اين جهت نمى‌توانيم از مصحف به‌خاطر اين روايات دست برداريم. 3د: سيد مرتضى علم‌الهدى (ت436) ؛ مى‌گويد: گروهى از صحابه مانند عبداللّٰه‌بن مسعود و ابىّ‌بن كعب و امثال آنان، قرآن را براى پيامبر بارها خوانده‌اند و اين حاكى از آن است كه اين قرآن در زمان خودِ رسول گرامى صلى الله عليه و آله گرد آمده است.
ه: شيخ طوسى (ت460) ؛ در كتاب «تبيان» بر مصونيت قرآن از هرنوع تحريف