99«. . . اگر خداى نخواسته هر كاروان و هر گروهى مستقلاً و بدون توجه به هماهنگى، اقدام به امرى كنند، ممكن است فاجعهاى پيش آورد و انحرافاتى تحقق يابد كه چهرۀ اسلامى جمهورى اسلامى و انقلابى دگرگون جلوه داده شود، و اين گناه عظيمى است كه پيش خالق و خلق مسؤوليتى بس بزرگ دارد.»
3- تأييد اميرالحاج از سوى علماى حاضر در موسم حج.
4- همكارى و هماهنگى دستگاه هاى مربوطه با سرپرست حجاج درجهت سازماندهى امر حج.
از وظايفى كه حضرت امام براى سرپرست حجاج و نيز حجاج در رابطه با سرپرست حج بيان كردهاند، برمىآيد كه آن بزرگوار در انديشۀ پاك شدن مراسم عبادى - سياسى حج از انحرافات، نقص ها و كمبودها بود.
اگر در گذشته، حج سفرى عبادى و زيارتى و سياحتى تلقى مىشد و ميليون ها مسلمان درعين اجتماع در يك مكان، از يكديگر بيگانه بود و هركسى در فكر بجاآوردن اعمال و مناسك حج به صورت انفرادى بود، از وضعيت مسلمانان ديگر بىخبر بودند، از اسرار و حكمتهاى مهم اين فريضۀ بزرگ درجهت احياى مجد و عظمت اسلام و مسلمين غافل بودند، از رنج و مشقتى كه مظلومان و محرومان در كشورهاى اسلامى تحمل مىكردند، بىاطلاع بوده و در صورت آگاهى بىتفاوت از كنارش مىگذشتند، بسيارى از حجاج به سفر حج بهعنوان سفرى تجارتى مىنگريستند و دهها انحراف و كجروى ديگر. . . امامخمينى در انديشۀ تصحيح خطاها و انحرافها و بازگرداندن حج به مسير اصلى خود بود و يكى از مقدمات وصول به اين هدف «سازماندهى حجاج بيتاللّٰه الحرام و نظم بخشيدن به آنان و هدايتشان به سمت اهداف متعالى حج» بود كه با نصب سرپرست حجاج و نماينده خويش تأمين مىشود. امامخمينى خواستار پيراستن حج از تشريفات و تجملاتى بود كه به جايگاه اميرالحاج اگر از اين زاويه نگريسته شود و اهدافى كه آن رهبر فقيد و فرزانه در پىتحقّقش بود، مدنظر قرار گيرد، اهميت اين منصب بيش از پيش آشكار مىشود. نقش سرپرست حجاج درجهت نظم بخشيدن به امور حج و حجاج همگى براى رسيدن به مقاصد مهمى است كه مىتواند بر اين عبادت مترتب شود.