202اسلامى را در اسارت كشيدهاند و ذخاير غنىِ بلاد شما و دسترنج مظلومان كشورهاى شما را به غارت برده و مىبرند و درصدد هستند كه حكومتها را، گوش و چشمبسته و دربست، به خدمت خود گمارند و ملّتها را به دست آنان، مصرفى، بار بياورند و از رشد انسانى و ابتكار صنعتى كشورهاى مظلوم، با حيلهها و توطئههاى شيطانى جلوگيرى كنند و وابستگى هرچه بيشتر و اتكا به غرب و شرق را روزافزون كنند و مجال تفكر براى استقلال و ابتكار را به هيچكس ندهند و نَفَسهايى كه براى بيدارى ملّتها آمادهاند، در سينهها خفه كنند. و وضعِ نكبتبارى كه در كشورهاى اسلامى و ساير كشورهاى مظلوم مشاهده مىكنيد، زاييدۀ همين توطئههاى دشمنان مشترك مسلمانان و مظلومان است.
پس اكنون كه در مركز اسلام حياتبخش، به امر خداوند و رسولش، گرد آمدهايد و از هر ملّت و مذهب، در اين مكان عظيم اجتماع كردهايد، براى اين درد مهلك و سرطان كشنده، چارهانديشى كنيد و بايد بدانيد كه چارۀ اساسى در سايۀ وحدت همۀ مسلمين و اجتماع همگانى در قطع يد ابرقدرتها از كشورهاى اسلامى است.» 1«شرط همۀ مناسك و مواقف براى رسيدن به آرزوهاى فطرى و آمال انسانى، اجتماع همۀ مسلمانان در اين مراحل و مواقف و وحدت كلمۀ تمامى طوايف مسلمين است، بدون اعتنا به زبان و رنگ و قبيله و طايفه و مرز و بوم و عصبيّتهاى جاهلى و هماهنگ خروشيدن بر دشمن مشترك.» 2متفكر و فيلسوف شهيد، آيةاللّٰه مرتضى مطهرى رحمه الله در زمينۀ مبناى وحدت ميان مذاهب اسلامى، سخنى جامع دارند كه آن را در پايان اين بخش يادآور مىشويم:
«مسلمين، مايۀ وفاقهاى بسيارى دارند كه مىتواند مبناى يك اتّحاد محكم گردد.
مسلمين، همه، خداى يگانه را مىپرستند و همه، به نبوت رسول اكرم، ايمان و اذعان دارند. كتاب همه قرآن و قبلۀ همه كعبه است. با هم و مانند هم، حج مىكنند و مانند هم نماز مىخوانند و مانند هم روزه مىگيرند و مانند هم تشكيل خانواده مىدهند و داد و ستد مىنمايند و كودكان خود را تربيت مىكنند و اموات خود را دفن مىنمايند و جز در امورى جزئى، در اين كارها باهم تفاوتى ندارند. مسلمين همه از يك نوع جهانبينى برخوردارند و يك فرهنگ مشترك دارند و در يك تمدّن عظيم و باشكوه و سابقهدار شركت دارند. وحدت در جهانبينى، در فرهنگ، در سابقۀ تمدّن، در بينش و