198بسيار و بى‌شمار است؛ از آن جمله يكى اين است كه هرگاه جهازى در دريا از شدت باد و مخالفت هوا توفانى شود، مى‌بايد كه مرد صالحى خاك مذكور را به سمت باد بيندازد، كه به حكم قادر بر حق - جل شأنه - همان وقت باد از شدت رو به كمى خواهد آورد.
چنانكه شاعر گويد:
خصم چون تندى كند افتادگى او را دواست
خاكساريها در اين توفان چو خاك كربلاست
و گنبد و مرقد حضرت عباس بن على ابن ابى طالب رضى الله عنه نيز در شهر است. مردم آنجا مى‌گفتند: هركه در روضۀ ايشان آمده سوگند به دروغ بخورد، فى‌الحال به انواع بلاها مبتلا مى‌گردد.
و گنبد حرّ شهيد از شهر به فاصلۀ يك فرسخ و قبر مادرش كه مانع همراهى او با حضرت امام شده بود، بيرون گنبد چهل قدم دورتر است. هركس به زيارت حرّ شهيد برود، مى‌بايد سنگى چند به قبر مادرش بزند. حال اثرى از قبر پيدا نيست، مگر همان سنگهايى كه مردم به قبرش مى‌زنند.
از كربلا تا نجف اشرف از راه بيابان بى‌آب دوازده فرسخ است و از راه حلّه و ده ذى‌الكفل شانزده فرسخ.
حلّه
حلّه شهرى است آباد در كنار فرات، و مقبرۀ حضرت ايوب عليه السلام از حلّه نيم فرسخ فاصله دارد. در كنار آن رود و قبر رحيمه خاتون همسر ايشان، كه در ايام بيمارى خدمت بسيارى كرده بود، پهلوى ايشان است و چشمۀ آبى كه به فرمان پروردگار براى حضرت جوشيده بود، بيرون مقبره است كه در قرآن مجيد از آن ياد شده است:
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ 1
و قبر شعيب پيغمبر عليه السلام نيز بيرون شهر است به فاصلۀ دو ميدان اسب، در محراب مسجدى كه آن را مسجد شعيب مى‌نامند.
شنيده بوديم كه در صحن مسجد شعيب عليه السلام مناره‌اى است بزرگ و بلند و هرگاه كسى بر مناره بالا رود و به آواز بلند بگويد كه اى منار! به عشق عباس على بجنب! و كله منار را در بغل گرفته حركت دهد، منار به جنبش مى‌آيد.
بعد از زيارت، (بالاى منار رفتيم) هرچند داد و فرياد كرديم و كلۀ منار را در بغل گرفته و به زور تمام حركت داديم