122مطلق رخت دوخته.
دوّم: پوشيدن چيزى كه پشت قدم را بپوشد مثل جوراب و چكمه و امثال آنها.
سوم: پوشيدن سر به هر چيزى كه بوده باشد، از قبيل ملبوس 1يا گل يا حنا يا دوا يا چيزى كه آن را بر سر خود بر دارد؛ و در حكم پوشيدن سر است ارتماس 2.
چهارم: با اختيار در وقت راه رفتن، در سايه چيزى برود كه آن چيز در بالاى سر بوده باشد نه در يك طرف از اطراف آن، پس جايز نيست نشستن در محمل و تخت روان كه روپوش داشته باشد الّا در حين اضطرار.
مُختصَّات النّساء:
و چند چيز است از محرمات كه مخصوص مى‌باشد به زنان:
اوّل: زيور كردن، خواه به جنس طلا باشد يا نقره و نحو آنها.
دوّم: اظهار زينت خود براى زوج و محارم خود، بلكه مطلقاً.
سيّم: پوشيدن روى اگر چه به واسطه باد زن بوده باشد، ولكن جايز است كه يك طرف آن چيزى را كه سر خود را به آن پوشانيده بياويزد بر وجهى كه نزديك به روى او نشود.
مكروهات مُحْرِم:
و مكروه است براى مُحْرِم احرام بستن در لباس سياه، بلكه در هر لباس غير از سفيد بنا بر مشهور، و در لباسى كه چرك داشته باشد، و در لباسى كه الوان 3مختلف داشته باشد، خواه اختلاف الوان از حال بافتن باشد يا بعد از آن.
و مكروه است لبيك گفتن در جواب كسى كه بخواند او را، بلكه در جواب او «يا سعد» بگويد.
و مكروه است به حمّام رفتن و شست و شو كردن در آن، حتى در غير حمّام.
و مكروه است خاريدن بدن اگر [ چه ] خون نيايد و موى آن را نكنده باشد، و بعضى از علما فرموده‌اند كه مكروه مى‌باشد شستن سر به سدر و خطمى در حال احرام، و بسيار مسواك كردن، و حرفهاى لغو 4زدن، و غُسل كردن از براى خنك شدن.
و همچنين مكروه است كُشتى گرفتن و شعر خواندن.