118واقع شده در طرف چپ راه نسبت به كسى كه رو به مكّه رود.
دوم \جُحْفَه:
به ضم جيم و سكون حاء مهمله و آن شهرى بُوَد ما بين 1مكّه و مدينه نزديك به رابُغ 2كه سيل آن را برده است، اوّل خوش آب هوا بود ولى به سبب دعاى پيغمبر تغيير يافته، و آن ميقات اهل شام و اهل مصر و اهل مدينه مى‌باشد.
سوم \يَلَمْلَمْ:
كه آن را مَلَمْلَمْ نيز گويند، و آن كوهى است از كوههاى تهامه كه ميقات اهل يمن مى‌باشد.
چهارم \قَرْنُ المَنازل:
كه ميقات اهل طايف است.
پنجم \وادى 3عقيق:
كه ميقات اهل عراق و نجد مى‌باشد، و آن واديى است طويل كه طول آن زياده از هشت فرسخ است و افضل احرام بستن از اوّل [ آن مى‌باشد ] كه آن را مسلخ نامند.
ششم \محاذات:
يعنى آن مكانى كه محاذى 4يكى از ميقاتگاههاى مذكوره 5باشد، و آن از براى كسى است كه به حجّ رود از راهى كه در آن راه عبورش بر يكى از مواقيت 6متعارفه 7نيفتد، و از اين قبيل است راه دريا 8و ميقات آن كسى كه منزلش نزديك‌تر است به مكّه از ميقات، منزل خودش است، ديگر بر ميقات بر گشتن لازم نيست 9.
و ميقات اهل مكّه عبارت است از خود مكّه اگر اراده حجّ داشته باشد، و اگر خواهد كه عمره نمايد پس ميقات ايشان از خارج حرم، جايى است كه به حرم نزديك باشد از جاهاى خارج ديگر، و چنين است حكم دربارۀ هر كسى كه ارادۀ عُمره نمايد از مكّه، اگر چه اهل