108قبرشان مجاز باشد و اين مخالف مفهوم آيۀ شريفه است!

2 - اگر در حديث ابوهريره آمده است كه: «درخواست استغفار رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارۀ مادرش مورد اجابت واقع نگرديد و اين حاكى از عدم رضاى خداوند از «آمنه» است!» در مقابل، از عبداللّٰه بن مسعود صحابى جليل القدر نقل شده است كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله چون بر سر قبر مادرش رسيد، فرمود: «اين قبر آمنه است و مرا هم جبرئيل بر آن راهنمايى نمود. (دلّني جبرئيلُ عَلَيهِ) . ¹آرى مضمون حديث عبداللّٰه بن مسعود نيز قداست و عظمت شخصيت «آمنه» را مى‌رساند كه معرّف قبر او جبرئيل امين بوده است.

3 - نكتۀ آخر اين كه حديث ابوهريره به لحاظ مخالفتش با قرآن و بر اساس دلائل ديگر، حتّى از نظر عدّه‌اى از محقّقان علماى اهل سنّت نيز مردود شناخته شده و به طورى كه گذشت دانشمندانى مانند فخر رازى و سيوطى اين حديث و مانند آن را ناديده گرفته و همانند علماى شيعه به موحّد بودن پدر و مادر رسول خدا صلى الله عليه و آله قائل شده و حتّى در اين باره كتابها تأليف نموده‌اند.

مسجد دارالنابغه يا مدفن پدر گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله

دخل و تصرّفى كه در مورد ماجراى زيارت پيامبر از قبر مادرش به عمل آمده و ما انگيزۀ تحريف و كيفيت آن را توضيح داديم، مشابه آن را مى‌توانيم در مورد قبر جناب عبداللّٰه بن عبدالمطلب پدر گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضور و نماز خواندن آن حضرت در كنار اين قبر نيز ببينيم و اين مطلب زمانى روشن مى‌شود كه با تاريخ «دارالنابغه» (محلّ دفن پدر رسول خدا صلى الله عليه و آله) و تحوّلى كه در طول تاريخ در آن به وجود آمده است آشنا شويم:

خلاصه‌اى از تاريخ دارالنابغه:

دار النابغه خانه‌اى بود در ميان خانه‌هاى قبيلۀ بنى‌نجار در مدينه، متعلق به شخصى از همان قبيله به نام «نابغه» . اين خانه‌ها در سمت غربى مسجد النبى واقع بود و به مناسبت سابقۀ قوم و خويشى كه در ميان بنى‌النجار و قبيلۀ آمنه بنت وهب همسر جناب عبداللّٰه وجود داشت، عبداللّٰه به هنگام مراجعت از سفر تجارت شام در مدينه به اين قبيله وارد و در همانجا