29بدون ولايت اهلبيت عبادت و بندگى سودى ندارد.
حضرت على بن الحسين - ع - چنين مىفرمايد: «بهترين نقطۀ روى زمين، بين ركن مقام است. حال اگر كسى آنقدر عمر كند كه نوح در ميان قوم خود درنگ كرد، نهصد وپنجاه سال، و روزها را به روزه دارى و شبها را به شبزندهدارى در اين مكان مقدّس به سر برد، آنگاه خداى - عزّوجلّ - را بدون ولايت ما ملاقات كند، اين عبادتها به حال وى سودى نرساند» ؛ (أفضلُ بقاعِ الأرض ما بين الرّكن والمقام لو أن رجلاً عمّر عمر نوح في قومه، ألف سنة إلّا خمسين عاماً، يصوم النهار ويقوم الليل في ذلك المكان ثمّ لقىٰ اللّٰه - عزّوجلّ - بغير ولايتنا لم ينفعه ذلك شيئاً) . 1آرى، بدون رهبر نه براى حرم حرمتى است، نه در عرفات معرفتى، نه در مشعر شعورى، نه در منا فداكارى و ايثارى، نه در زمزم نشانۀ حياتى، نه در صفا رمز صفايى، نه در رمى جمرات نابودى شيطانى و بالاخره نه در حج ظهور بينايى و نه در اعمال شعائرى.
بدون آگاهى به مقام رهبرى و پيروى از او، آنچنان خواهد بود كه امام باقر - ع - با مشاهدۀ فريادِ تلبيۀ حجاجِ نا آگاه و گم شده و دچار چنگال شياطين و خود غيب فرمود:
«أترىٰ هؤلاء الّذين يلبّون، واللّٰه لأصواتهم أبغض إلى اللّٰه من أصواتِ الحمير» ؛ 2«آيا مىبينيد اينهايى را كه تلبيه مىگويند؟ به خدا صداى اينان نزد خداوند ناپسندتر از صداى چهارپايان است.»
مولوى مىگويد:
ابلهان تعظيم مسجد مىكنند
به طور خلاصه: معرفت امام و پذيرش ولايت از چند منظر شايان توجه است:
1 - شناخت صحيح آداب و شرايع دين - به طور عموم - و مناسك و احكام حج - به نحو خاص - و آنگونه كه شريعت سيدالمرسلين ترسيم كرده، به معرفت ائمه و اوصياى پيامبر بستگى دارد، چنانچه در زيارت جامعه مىخوانيم: «بمودّتكم علّمنا اللّٰه معالم ديننا» و اين حقيقتى است كه حتى سران و رهبران اهلسنت نيز بدان اعتراف كردهاند. ابوحنيفه (نعمان بن ثابت) پيشواى يكى از مذاهب اربعه عامه مىگويد:
«اگر جعفر بن محمّد - ع - نبود، مردم