97به عنوان تعليم احكام براى مردم مصر به آن ديار اعزام گرديد و در سال يكصد و هفده يا نوزده و يا يكصد و بيست از دنيا رفت و در بقيع به خاك سپرده شد. 1** نافع مدنى فرزند عبدالرحمان، كنيهاش ابن نعيم و نياكانش از اصفهان مىباشند. ابن جزرى دربارۀ او مىنويسد:
«نافع يكى از قاريان و دانشمندان هفتگانۀ علم قرائت مىباشد. مردى است موثّق و صالح و اصالتاً اصفهانى است. او قرائت را به گروهى از طبقه تابعين از اهل مدينه ياد داده است.
مالك بن انس مىگفت: قرائت اهل مدينه سنت و روش پيامبر خدا است، سؤال كردند: منظور شما همان قرائت نافع است؟ گفت: آرى.
وفات نافع شيخ القراء در سال (169ه. ق.) در مدينه واقع شده و در بقيع دفن گرديده است 2از اين مطالب مىتوان چنين نتيجه گرفت كه: هر دو نافع، نافع و مفيد بودند؛ يكى در حديث و ديگرى در علم قرائت. و از نظر زمان نيز تقريباً معاصر بودند و هر دو در مدينه از دنيا رفته و در بقيع دفن شدهاند.
ليكن پس از گذشت سيزده قرن نمىتوان دربارۀ نافعىكه قبرش در بقيع معروف و داراى بقعه بوده، اظهار نظر قطعى نمود كه نافع مولا ابن عمر است يا نافع شيخ القراء، و موضوع براى نويسندگان هم آنچنان مشتبه گرديده كه گاهى چنين تعبير نمودهاند: «نافع مولا ابن عمر شيخ القراء!»
امام مالك:
مالك بن اصبحى معروف به «امام دار الهجره» كنيهاش ابوعبداللّٰه يكى از پيشوايان چهارگانۀ اهل سنت و مذهب مالكى بر وى منتسب است كه گروهى از اهل سنت از اين مذهب پيروى مىكنند.
تولّد وى در سال 93 واقع شده است. در شرح حال امام مالك مىنويسند: مدت حمل او سه سال طول كشيده است.
امام مالك از افراد بسيارى؛ از جمله امام ششم، حضرت صادق - ع - علم و حديث فراگرفته است. كتاب او «موطأ» اولين مدوّن حديثىِ موجود در جهان اهل سنت مىباشد. در اين كتاب بيش از پانصد حديث مسند جمع آورى شده است.
احترام مالك نسبتبهرسولخداص -
دربارۀ احترام امام مالك نسبت به رسول خدا - ص - و اهتمام وى نسبت به حديث آن حضرت نوشتهاند: با كبر سنّ و ضعف شديد كه بر وى مستولى شده بود، باز