144حوادثى كه در آن اتّفاق افتاده اشاره كرده و گفته است:
پس بر سر كوه رحمت آيى
مشعر الحرام محلّ اجابت دعا است. خاقانى از جمعيّت انبوهى كه در آنجا اجتماع مى‌كنند و به دعا و نيايش مشغول مى‌شوند چنين سخن گفته است:
آن جاى اجابت دعاهاست
ملجاء انابت از خطاها است. . .
انبه بينى چو روز محشر
از معشر جنّ و انس مشعر
و از آنجا به سوى منا و محلّ رمى جمرات حركت مى‌كنند و شيطان را سنگباران مى‌كنند.
زانجا سوى جمره دركشى راه
شاعر پس از شرح رمى جمرات و قربانى و تعريف و توصيف قربانگاه، به مكّه مى‌آيد و در تعريف مكّه و امنيّت مكّه سخن مى‌گويد و به در امان بودن خودِ مكّه از ويرانى، اشاره مى‌كند:
زآنجا ره مكّه پيش گيرى
حجر الاسود و زمزم از متعلّقات كعبه و مكّه است كه بيش از همه ارزش و بُعد تاريخى دارد. خاقانى در توصيف آنها گفته است:
بينى حجرش بلال كردار