33پنجرۀ آهنى است كه گويا پيشتر درِ قبرستان بقيع بوده و بعد به اينجا منتقل شده است.
روز بعد، به قصد ديدن مساجد معروفِ مدينه؛ مانند مسجد قبا و ذوقبلتين از خانه خارج شديم.
مسجد قبا، در چهار كيلومترى جنوب غربى مدينه واقع است. اين همان مسجد بزرگى است كه سنگ بناى اول آن به دست مبارك پيغمبر بزرگوار - ص - نهاده شد و در همين جا بود كه مسلمانان مدينه به استقبال آن حضرت آمدند و آن حضرت تا آمدن حضرت على - ع - و دخت گراميش و فاطمۀ بنت اسد، چند روز در آنجا توقف فرمود و در آن مسجد نماز گزارد.
بعدها نيز به علت علاقۀ زياد؛ پيغمبر اكرم براى نماز خواندن به اين مسجد كه (اساس آن بر تقوا) 1نهاده شده است از مدينه به اين محل نزول اجلال مىفرمود و نماز مىگزارد.
مسجد ذوقبلتين؛ در اين مسجد دو قبله (دو محراب) برابر هم، شمالى و جنوبى وجود دارد. چون پيغمبر در اين مسجد يك نماز را به دوقبله؛ يكى بيتالمقدس و ديگرى كعبۀ معظمه - خوانده است بدينجهت آن را مسجد دوقبله مىگويند. برگشتن قبله از طرف بيتالمقدس كه قبلۀ يهوديان بود به طرف كعبۀ معظمه در ظهر روز دوشنبه نيمۀ ماه رجب سال دوم هجرت انجام شد و با آن كه دو ركعت نماز ظهر را وجود مقدسِ پيغمبر خاتم - ص - گزارده بودند بدين صورت وحى نازل شد كه:
«فولِّ وجهك شَطْرَ المسجد الحرام و حيثُ ما كنتم فولّوا وجوهكم شطره. . .» 2«. . . پس روى خود را به جانب مسجدالحرام بگردان و شما مسلمانان هم هر جا باشيد، رويهاى خود را سوى آن كنيد. . .»
بدين سبب پيشواى عاليقدر اسلام دو ركعت بعدى نماز ظهر را به طرف كعبه به اتمام رسانيد. آنهايى كه به دنبال آن بزرگوار نماز مىگزاردند نيز پيروى از آن حضرت كردند و در نتيجه مردان بجاى زنان رفتند و زنان بجاى مردان ايستادند و نماز همچنان ادامه يافت.
به اين ترتيب به امر خداوند يگانه، مسلمانان داراى قبلۀ مستقلى شدند و از سرزنش و شماتت يهوديان آزاد گشتند.
در اُحد هم، كه پيشتر از آن سخن گفتيم، چند مسجد كوچك است كه بعضى در دامنۀ كوه و تپه ساخته شده و بسيار ساده و قديمى به نظر مىرسد؛ به نامهاى مسجد سلمان، مسجد زهرا - س -، مسجد على - ع -، مسجد فتح و مسجد اُحد.
روز دوشنبه دهم آذرماه از مسجد امام على - ع - و مسجد «غمام» يا «غمامه» ديدن