48اين در حالى است كه پيش از مبعث، يهوديان با اوس و خزرج كه گفتگو مىكردند، خبر از بعثت پيامبرى عرب مىدادند و به آن مباهات مىكردند. معاذ بن جبل در همين خصوص به آنها مىگويد: از خدا پروا كنيد و مسلمان شويد. شما پيش از آن كه محمد - ص - مبعوث شود و ما مشرك بوديم، خبر از بعثت او مىداديد و اوصافش را براى ما باز مىگفتيد. اما يهوديان كه در تعلّل و تسويف، يدى طولا و زبانى دراز داشتند، مىگفتند: او چيزى را كه ما مىشناسيم نياورده و او كسى نيست كه ما اوصافش را براى شما مىگفتيم.
مباحثات و مناظرات پيامبر - ص - با اصحاب اديان و ارباب مذاهب آسمانى نيز، از جمله حوادثى بود كه با توجه به فضاى آزاد مدينه به پيغمبر - ص - امكان مىداد تا پيام دعوت خويش را به آنها ابلاغ كند. گاه يهوديان و مسيحيان در مناظره تاب نمىآوردند و متشبّث به راههاى ديگر مىشدند.
از جمله آوردهاند كه هيأتى شصت نفره از مسيحيان نجران كه چهارده تن از سرانشان نيز در آن حضور داشتند به مدينه آمدند تا با حضرت پيغمبر - ص - مناظره كنند. آنها وارد مسجد پيامبر شدند رسول خدا در آن هنگام مشغول خواندن نماز عصر بود. مسيحيان را نيز وقت نيايش فرا رسيد لذا برخاسته به سمت مشرق رو كردند تا نماز بگزارند. رسول اللّٰه - ص - به مسلمانان فرمود كه اجازه دهند تا مسيحيان نماز بخوانند. پس از خواندن نماز آنها به مناظره و مجادله دربارۀ مسيح و مادرش پرداختند. داستان گفتگوهاى آنها در سورۀ آل عمراه نازل شده است. آنها كه حرفهاى رسول خدا - ص - را انكار مىكردند به پيشنهاد پيغمبر دعوت به مُباهله شدند. در قرآن چنين آمده است:
«تعالَوْا ندعُ أبنائنا وأبنائكم ونسائنا ونسائكم وأنفسنا وأنفسكم ثمّ نبتهل فنجعل لعنة اللّٰه على الكاذبين.»
اما مسيحيان كه ثابت قدمى پيامبر - ص - را در اين دعوت ديدند و خود را شكست خورده مىيافتند از مُباهله سرباز زدند و به آن حضرت عرضه داشتند كه يكى از ياران خود را به عنوان حَكَم براى آنها روانه كند تا اموالشان را با صلاحديد او براى پيغمبر - ص - بفرستند.
پيامبر نيز ابوعبيده را بدين مهم روانه داشت.
اين صحنۀ شكوهمند در تاريخ اسلام به عنوان «روز مباهله» ناميده شده است. ناگفته