169ذيحجةالحرام را ديديم و خدا را ستايش نموديم كه اختلافى وجود نخواهد داشت.
با يارى و تأييدات خدا، صبحگاه روز پنجشنبه سوم ذيحجةالحرام سال 1282 به مكه مشرفه رسيديم (ص274) .
حركت به سوى مشاعر مقدّس
بين ما و اهل سنت يك روز اختلاف است، متأسفانه نمىتوانيم در روز ترويه محرم شويم؛ چرا كه عامّه (اهل سنت) روز هفتم ذيحجه را هشتم اعلام كردند و از مكه خارج شدند.
لذا براى ما ممكن نشد در مكّه بمانيم، ما هم پس از خواندن نماز عشا محرم شده، به طرف منا كوچ نموديم. اوائل شب به منا رسيديم؛ بعضى از حاجيان ايرانى كه با ما همراه بودند در منا ماندند و ما به راه خود ادامه داديم؛ پيش از طلوع آفتاب به سرزمين عرفات رسيديم و در آنجا نماز صبح را خوانديم (ص276) .
سهشنبه هشتم ذىالحجةالحرام است. . . در آخرين لحظات امروز. اهل سنت عرفات را ترك كردند (زيرا اين روز را نهم ذيحجه تلقى نمودند) ليكن حجاج ايرانى و هندى و تمام پيروان مذهب اماميه در منا ماندند.
ظهر روز چهارشنبه نيت وقوف در عرفات كرديم و تا غروب آفتاب در آنجا مانديم و پس از غروب آفتاب از عرفات خارج شده، راهى مشعرالحرام شديم. اوائل شب به مشعرالحرام رسيديم و نماز مغرب و عشا را در آن جا گزارديم.
هنگام طلوع فجر، نيت وقوف در مشعرالحرام كرده، پس از طلوع آفتاب از مشعرالحرام خارج شديم (277) .
نيمروز پنجشنبه به سرزمين منا رسيده، خيمه را نزديك مسجد خيف برپا نموديم، سپس براى رمى جمرۀ عقبه حركت نموديم. يكى از آشنايان، پس از رمى جمرۀ عقبه به نيابت از من قربانى نمود.
پس از صرف نهار سر را تراشيده، از احرام خارج شديم، آنگاه براى انجام بقيۀ اعمال حج، الاغى كرايه كرده به سوى مكه رهسپار شديم. . . اعمال را تمام كرديم، نزديك غروب آفتاب به منا بازگشتيم.