168و استغفار را ادا نكرده باشم. واى بر حال من، چنانچه خداوند منّان به لطف و محبتش كمكم نكند. دلهره از اعمال حج و سختى مناسك، بر قلبم سنگينى مىكند؛ بويژه ناتوانى و مريضىام. از خدا مىخواهم بديدۀ لطف بر من بنگرد تا اعمال سخت و مشقتبار حج را بخوبى انجام دهم (ص251) .
صبح روز شنبه 20 ذيقعدةالحرام زيارت وداع حضرت رسول - ص - را زمزمه كردم، سپس به قبرستان بقيع رفتم و زيارت وداع ائمۀ بقيع - ع - را نيز خواندم.
بعد از ظهر همين روز مدينۀ منوره را به سوى مكۀ مشرفه ترك كردم.
مسجد شجره در سال 1282 ه. ق.
مسجد شجره مسجدى بسيار با اهميت و يكى از مواقيت است، سقف ندارد و تنها از سه جهت ديوار دارد. جاى تعجب است، مسجدى كه ميقات اهل سنت نيز هست، چرا بايد چنين وضعى داشته باشد؟ !
خدا را سپاس مىگويم كه توسط يك مرد آشنا توانستم مسجد شجره را پيدا كنم و از آن جا مُحرم شوم.
مطلب شگفتآور اين كه مشاهده كردم گروهى از اهل سنت از مدينه محرم شدند و گروهى بدون احرام از ميقات «مسجد شجره» گذشتند تا در رابغ محرم شوند!
جمّالان و شترداران - خذلهم اللّٰه - شتران را كنار مسجد شجره نگه نمىدارند راه خود را همچنان طى مىكنند. پس از محرم شدن با پاى برهنه راه افتادم و به گمان اين كه شتردار از مسجد شجره دور شده، با شتاب و عجله حركت كردم تا به او برسم اما معلوم شد كه وى هنوز پشت سر است و توقف نمودم. . .
سزاوار است شخص مسافر نه به رفيق و همسفر دل ببندد و نه به مال و امكانات؛ زيرا چه بسا حادثهاى پيش آيد كه از هيچيك كارى ساخته نباشد. ياور و حامى واقعى تنها خداوند متعال است و بس. با توكّل به اوست كه تمام گرهها و مشكلات انسان حلّ مىشود وگرفتاريها مرتفع مىگردد.
روز شنبه 29 ذيقعدةالحرام به هنگام مغرب، در حال طى طريق بوديم كه هلال ماه