174«اين (أخطاء) اشتباهات گاهى به عقيده و احياناً به احكامِ عملىِ حج مربوط است؛ اما آنچه به عقيده مربوط است اين است كه پاره‌اى از حجاج، چه در مكه و يا مدينه، به سوى مقبره‌ها راه مى‌سپارند تا به اموات متوسل و به قبور آنها متبرك گردند و يا از رهگذر مقام آبرومند آنها درخواست خويش را با خدا در ميان گذارند، و امثال آنها از اعمال شرك‌آلود يا بدعت‌گونه كه مخالف با سنت رسول خدا - ص - در زيارتِ قبور است. . . بايد زيارت قبور، نيازى به سفر نداشته باشد! و فقط مردها مى‌توانند قبور را زيارت كنند و بر زنان زيارت قبور جايز نيست، و پيامبر اكرم - ص - زنانى را كه به زيارت قبور مى‌روند، لعنت كرده است!
بعضى از حجاج خود را به رنج واداشته و وقت و فرصت و مال خود را در جهت زيارتگاههايى در مكه و مدينه تلف و ضايع مى‌سازند!
در مكه، به غار «حراء» يا غار «ثور» و يا جز آندو مى‌روند كه زيارت و ديدار آنها مشروع نيست.
در مدينه، به مساجد سبعه، مسجد القبلتين و اماكنِ ديگر براى نماز و دعاى در آنها و تبرك به آنها روى مى‌آورند.
در حاليكه زيارت و ديدارِ اينگونه اماكن در مكه و مدينه و تعبّد در آنها از بدعتهايى است كه در دين اسلام احداث شده! مسجدى جز مسجدهاى سه‌گانه (يعنى مسجدالحرام، و مسجدالرسول - ص - و مسجد اقصىٰ) و نيز مسجد قبا در زمين وجود ندارد كه بتوان براى نماز گزاردن، آهنگِ آن نمود.»
ملاحظه مى‌كنيد كه عالمانِ پيرو مكتب «ابن تيميه» چقدر گرفتار هفواتى هستند كه نمى‌توان از آنها صرف‌نظر كرد:
زيارت قبور بزرگان را شرك و بدعت مى‌انگارند! آيا زائرانِ قبورِ اعاظمِ دين بر اين عقيده‌اند كه به خاك خفتگانِ در آنها، خدايان هستند؟ ! كدام زائرى را مى‌توانند سراغ كنند كه به پرستشِ اصحابِ قبور روى آورده و يا روى آورد. زائرانِ شيعه يا در مقام استغفار براى اصحاب قبور برمى‌آيند و براى آنها فاتحه مى‌خوانند، و يا با خواندنِ زيارت‌نامه‌هايى، خلق و خوى والا و مقامات ارجمند روحى و معنوى و فداكاريهاى اصحابِ اين قبور را ياد مى‌كنند و با ذكر اسوۀ حسنۀ آنان با اتّعاظ و پندآموزى توفيق مى‌يابند. هرگز هيچ زائر مسلمانى با توسل به اصحابِ قبورِ بزرگانِ دين، كمترين تأثيرى از سوى آنان براى برآورده شدن حاجاتشان براى