95درگذشت و پسر او بنام «الملك الظاهر» در جاى او نشست و او موافقت خود را با درخواست شاهرخ ميرزا اعلام كرد و شاهرخ با خوشحالى تمام كسوهاى را كه در شهر يزد ساخته و به هرات انتقال داده شده بود، همراه با صد نفر در سال 848 به مصر فرستاد و پادشاه مصر ضمن استقبال شايسته از ايرانيان، آنها را در همان سال همراه با حاجيان مصر به مكه اعزام كرد و در آن سال كسوۀ ايرانى بر قامت كعبه برافراشته شد. 1از زمانى كه عثمانىها بر حجاز و مصر مسلط شدند، تهيۀ كسوۀ كعبه در انحصار آنان بود آنها كسوۀ كعبه را از مصر از محل اوقافى كه براى اين منظور بود، آماده و ارسال مىكردند.
در عهد سليمان شاه بن سليمان خان اوقاف كعبه در مصر، مخارج كسوه را تأمين نكرد و لذا سليمان شاه ده قريۀ ديگر در مصر خريدارى كرد و بر اوقاف كعبه افزود. نام ده قريهاى كه در مصر وقف پردۀ كعبه شده بود، عبارت بودند از: بيسوس، ابوالغيث، حوض بقمص، سلكه، سروبجنجه، قريش الحجر، منايل و كرم رحان، بجام، منية النصارى و بطاليا. 2براى اين ده قريه وقفنامۀ مفصّلى تهيه شد و طى آن منافع حاصل از اين ده قريه به تهيۀ پردۀ كعبه اختصاص يافت. 3به همين جهت بود كه در مصر كارگاهى براى بافت كسوه تأسيس گرديد. اين كارگاه نزديك قصر سلطان بود و به «قصر الكسوه» شهرت يافت. رئيس دار الكسوه را «ناظر الكسوه» مىناميدند. هم اكنون نيز در قاهره محلهاى به نام قصر الكسوه وجود دارد. 4رشدى صالح در تعليقاتى كه به كتاب اخبار مكۀ ازرقى دارد، مىنويسد:
«تا سال 1118 پرده از مصر مىآمد و در اين سال سلطان احمد بن محمد رابع عثمانى دستور داد كه كسوۀ داخلى را در استانبول بسازند. و همچنان كسوه از طرف عثمانىها مىآمد تا اين كه سعود بن عبدالعزيز در حجاز قدرت يافت و ارسال كسوه از طرف عثمانىها قطع شد و در سال 1221 سعود كسوهاى براى كعبه تهيه كرد و چون دوباره حجاز به تصرف عثمانىها درآمد، مجدداً كسوه از مصر مىآمد و در سال 1333 با شروع جنگ جهانى، انگلستان از آمدن كاروان مصر، كه كسوه را مىآورد، جلوگيرى نمود (زيرا عثمانىها با آلمانىها بودند) و تنها اجازه داد كه كسوه را بياورند.
تا سال 1333 عادت بر اين بود كه تنها نام سلطان عثمانى بر كسوه نوشته مىشد ولى