131چوب ساخته بودند نزديك به همين باب، كه گاهگاهى بهر حكومت، آنجا مىنشست. و او خادمى آنجا مقرر كرده بود از براى محافظت آن تخت كه نام او حزوره بود و اين باب به نام او مشهور شد. و در اين ايام باب قروه مىگويند. و باب [ بنى ] حكم بن حزام و بنى زبير بن عوام 1نيز مىگويند اما بيشتر به باب حزاميه اشتهار داشت. 2و اين باب را دو مدخل است.
دوم بابابراهيم و گفتهاند ابراهيمى كه اين باب به او منسوب است خياطى بود كه آنجا مىنشست. و بعضى گفتهاند كه اين ابراهيم، اصفهانى است و بعضى ديگر منسوب به خليلالرحمن - عليه السلام - مىكنند و بعضى بابالخياطين گفتهاند 3و اللّٰه يعلم. و اين باب سابقاً دو مدخل داشته يكى بزرگ و يكى كوچك؛ اما در اين ايام درى است كه از جميع ابواب بزرگتر [ است ] .
سيم باب بنى سهم است كه [ به ] باب عمره مشهور گشته 4و اين باب را دو مدخل است.
اما [ در ] جانب ديوار شمالى پنج در است: 5اول بابالسُّده است كه سابقاً مشهور به باب عمرو بن عاص بوده و اين باب يك مدخل دارد.
دوم بابالعجله است و اين باب نيز يك مدخل دارد.
سيم باب دارالندوه است و اين باب نيز يك مدخل دارد.
چهارم باب زياده 6است و بعضى باب دار شيبة بن عثمان گفتهاند و اين باب قريب به سويقه است كه اعظم محلههاى شهر مكه است.
پنجم بابالدريبه و اين باب را يك مدخل صغير است كه كوچكترين درها است.
اما عدد ستونها كه در زير ايوانهاست بر چهار طرف، غير ستونهاى باب زياده و باب ابراهيم چهارصد و شصت و نه ستون است و در هر طرفى سه قطار است و ستونهاى زيادتى باب زياده دارالندوه شصت و شش است. و اما ستونهاى بر گرد مطاف كه از جهت آويختن قناديل برپا كردهاند سى و سه عدد است و سابقاً هم از سنگ مرمر سفيد بوده و در عهد امارت سلطان سليمان از هفت جوش ستونها ريخته و به جاى ستونهاى اوّلين نهادهاند، غير از دو ستون كه در دو جانب مقام ابراهيم - عليه السلام - است كه از سنگ اولين است و سى و يك