130
سيم باب عباس بن عبدالمطلب است و در پيش اين باب از جانب بيرون دو ميل سبز است كه علامت مسعىٰ است و اين باب سه مدخل دارد.
چهارم را باب على 1- عليه السلام - گويند و اين باب نيز سه مدخل دارد. 2اما [ در ] جانب ديوار جنوبى خانۀ مبارك هفت در است:
اوّل باب عايذ كه اين زمان به بابالسوق مشهور است و ابن باب را دو مدخل است.
دويم باب بنى سفيان بن اسد 3كه اكنون به [ باب ] البغله مشهور است و بعضى اين را بابالحناطين 4گفتهاند و اين باب را دو مدخل است.
سيم باب بنى مخزوم كه در اين ايام به بابالصفا مشهور است و اين باب را پنج مدخل است.
چهارم باب الاجيادالصغير كه در اين اوقات بابالجياد مىگويند و اين باب را دو مدخل است و وجه تسميۀ اجياد را دو نوع گفتهاند: اول آنكه در آن محله اسبان گرانبهاى اعلا تربيت مىكردهاند در اين صورت جمع جَيِّد به فتح جيم و تشديد ياء است. دوم آنكه گويند در يك روز صد كس را در آن محله سر از تن جدا كردند، بر اين تقدير جمع جِيْد به كسر جيم و سكون ياء است.
پنجم باب مجاهديه 5كه امروز به بابالرحمه مشهور است و اين نيز از جمله ابواب بنى مخزوم است و باب 6اجيادالكبير نيز گويند و اين باب را دو مدخل است.
ششم باب شريف مدرسۀ حسن است كه يكى از سلاطين مكه بوده و جدّ اعلاى شريف مكه است، و اين در را در قديم باب بنى تيم گفتندى و بعضى باب علافين 7گفتهاند؛ و اين باب را دو مدخل است.
هفت باب ام هانى 8بنت ابى طالب است كه باب ملاعبه و بابالفَرَج 9نيز گويند.
اما [ در ] جانب غربى خانه سه در است:
اول باب حزوره 10و اين قريب به [ باب ] اجيادكبير است و صغير [ كه ] دو محله است از محلههاى مكه. و اين باب [ را ] براى همين حزوره مىگويند كه شخصى بود نام او وكيع بن سلام و او حاكم مكه بود و تعمير و تزيين حرم به او مفوَّض بود و از براى او تختى بزرگ از